سه- شناخت قابليت يا عدم قابليت عبور و مرور نيروهاى دشمن از موانع.
چهار- شناخت نحوه استفاده از موانع در عمليات.
پنج- شناخت اثرات موانع در مقابله با آتش‌بارها بويژه «ش. م. ه.» دشمن.
شش- ميزان تأثير موانع در سرعت عمل يگان‌ها.
هفت- شناخت تناسب موانع با ابزار و ادوات جنگى.
يادآورى:
موانع منطقه فقط شامل عوارضى نيستند كه دشمن براى به تأخير انداختن و يا متوقف كردن نيروهاى ما در منطقه ايجاد كرده است مانند كانال‌ها، خاكريزها، ميدان‌هاى مين، سيم‌هاى خاردار و ... بلكه عوارض طبيعى نيز، ممكن است مانع باشند. به‌عنوان مثال، حركت در زمين‌هاى رملى به مراتب مشكل‌تر و كندتر از حركت در زمين خاكى است. بنابراين، موانع طبيعى بايد بيشتر مورد توجه قرار گيرند.
يك فرمانده به هنگام عبور از موانع، در حركات تاكتيكى و خصوصاً در عمليات آفندى همواره بايد به‌گونه‌اى طرح‌ريزى كند كه در حدّاقل زمان ممكن از موانع عبوركند.
كاربرد موانع:
موانع خواه طبيعى و خواه مصنوعى هم در حركت آفندى و تهاجمى كاربرد دارد و هم در حركت پدافندى و دفاعى. نوع استفاده از آن به نوع عمليات و حركت نيروهاى رزمى بستگى دارد. در عمليات پدافندى موانعى مورد بررسى قرار مى‌گيرند كه حركات دشمن را در منطقه نبرد، منحرف، متوقف و يا به تأخير اندازند. به‌عنوان نمونه، زدن يك خاكريز و يا حفر يك كانال و يا قرار دادن يك مانع در مسير