در نبرد مُرَيسيْع در سال پنجم هجرى به رسول خدا صلى الله عليه و آله خبر رسيد كه تيره بَلْمُصْطَلِق از طايفه خزاعه در ناحيه فُرع رفت آمد دارند و رئيس‌شان در ميان بَلْمُصْطَلِق و كسان ديگرى از اعراب تلاش مى‌كند و آنها را براى جنگ با پيامبر صلى الله عليه و آله فرامى‌خواند، از اين رو اسب و سلاح تهيه كرده و آماده حركت به مدينه هستند.
چون اين خبر به رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد بُرَيدة بن الحُصيب اسلمى را مأمور كرد تا به‌سوى آنها رفته و خبر درستى از اجتماع و تحرك آنها بياورد. بريده نيز با لطافت و زرنگى خاصى به ميان آنها رفت و اطّلاعات لازم را به دست آورد و به‌سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله برگشت، و خبر آمادگى دشمنان را باز گفت. «١» - قرائن و شواهد:
با توجه به قرائن و شواهد نيز، مى‌توان به طرح‌ريزى آينده دشمن پى برد.
در غزوه احد وقتى دشمن به‌سوى مكه بازگشت، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، حضرت امير عليه السلام را براى بررسى فعّاليّت دشمن فرستاد و فرمود: ببين، آيا شتران را سوار شده‌اند و اسبان را يدك مى‌كشند يا به عكس؟ كه اگر چنين است، قصد مكه دارند. «٢» - ارتباطات:
منبع ديگر خبر در حين عمليات، ارتباطات دشمن است.
كشف مكالمات و پيام‌هاى دشمن، به شناسايى موقعيت و حركات يگان‌ها و تلفات و خسارات آنان كمك مى‌كند.
البته بايد توجه داشت، ارتباطات در صدر اسلام به شكل امروزى‌