دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٥١٧ ص
٣٥١٨ ص
٣٥١٩ ص
٣٥٢٠ ص
٣٥٢١ ص
٣٥٢٢ ص
٣٥٢٣ ص
٣٥٢٤ ص
٣٥٢٥ ص
٣٥٢٦ ص
٣٥٢٧ ص
٣٥٢٨ ص
٣٥٢٩ ص
٣٥٣٠ ص
٣٥٣١ ص
٣٥٣٢ ص
٣٥٣٣ ص
٣٥٣٤ ص
٣٥٣٥ ص
٣٥٣٦ ص
٣٥٣٧ ص
٣٥٣٨ ص
٣٥٣٩ ص
٣٥٤٠ ص
٣٥٤١ ص
٣٥٤٢ ص
٣٥٤٣ ص
٣٥٤٤ ص
٣٥٤٥ ص
٣٥٤٦ ص
٣٥٤٧ ص
٣٥٤٨ ص
٣٥٤٩ ص
٣٥٥٠ ص
٣٥٥١ ص
٣٥٥٢ ص
٣٥٥٣ ص
٣٥٥٤ ص
٣٥٥٥ ص
٣٥٥٦ ص
٣٥٥٧ ص
٣٥٥٨ ص
٣٥٥٩ ص
٣٥٦٠ ص
٣٥٦١ ص
٣٥٦٢ ص
٣٥٦٣ ص
٣٥٦٤ ص
٣٥٦٥ ص
٣٥٦٦ ص
٣٥٦٧ ص
٣٥٦٨ ص
٣٥٦٩ ص
٣٥٧٠ ص
٣٥٧١ ص
٣٥٧٢ ص
٣٥٧٣ ص
٣٥٧٤ ص
٣٥٧٥ ص
٣٥٧٦ ص
٣٥٧٧ ص
٣٥٧٨ ص
٣٥٧٩ ص
٣٥٨٠ ص
٣٥٨١ ص
٣٥٨٢ ص
٣٥٨٣ ص
٣٥٨٤ ص
٣٥٨٥ ص
٣٥٨٦ ص
٣٥٨٧ ص
٣٥٨٨ ص
٣٥٨٩ ص
٣٥٩٠ ص
٣٥٩١ ص
٣٥٩٢ ص
٣٥٩٣ ص
٣٥٩٤ ص
٣٥٩٥ ص
٣٥٩٦ ص
٣٥٩٧ ص
٣٥٩٨ ص
٣٥٩٩ ص
٣٦٠٠ ص
٣٦٠١ ص
٣٦٠٢ ص
٣٦٠٣ ص
٣٦٠٤ ص
٣٦٠٥ ص
٣٦٠٦ ص
٣٦٠٧ ص
٣٦٠٨ ص
٣٦٠٩ ص
٣٦١٠ ص
٣٦١١ ص
٣٦١٢ ص
٣٦١٣ ص
٣٦١٤ ص
٣٦١٥ ص
٣٦١٦ ص
٣٦١٧ ص
٣٦١٨ ص
٣٦١٩ ص
٣٦٢٠ ص
٣٦٢١ ص
٣٦٢٢ ص
٣٦٢٣ ص
٣٦٢٤ ص
٣٦٢٥ ص
٣٦٢٦ ص
٣٦٢٧ ص
٣٦٢٨ ص
٣٦٢٩ ص
٣٦٣٠ ص
٣٦٣١ ص
٣٦٣٢ ص
٣٦٣٣ ص
٣٦٣٤ ص
٣٦٣٥ ص
٣٦٣٦ ص
٣٦٣٧ ص
٣٦٣٨ ص
٣٦٣٩ ص
٣٦٤٠ ص
٣٦٤١ ص
٣٦٤٢ ص
٣٦٤٣ ص
٣٦٤٤ ص
٣٦٤٥ ص
٣٦٤٦ ص
٣٦٤٧ ص
٣٦٤٨ ص
٣٦٤٩ ص
٣٦٥٠ ص
٣٦٥١ ص
٣٦٥٢ ص
٣٦٥٣ ص
٣٦٥٤ ص
٣٦٥٥ ص
٣٦٥٦ ص
٣٦٥٧ ص
٣٦٥٨ ص
٣٦٥٩ ص
٣٦٦٠ ص
٣٦٦١ ص
٣٦٦٢ ص
٣٦٦٣ ص
٣٦٦٤ ص
٣٦٦٥ ص
٣٦٦٦ ص
٣٦٦٧ ص
٣٦٦٨ ص
٣٦٦٩ ص
٣٦٧٠ ص
٣٦٧١ ص
٣٦٧٢ ص
٣٦٧٣ ص
٣٦٧٤ ص
٣٦٧٥ ص
٣٦٧٦ ص
٣٦٧٧ ص
٣٦٧٨ ص
٣٦٧٩ ص
٣٦٨٠ ص
٣٦٨١ ص
٣٦٨٢ ص
٣٦٨٣ ص
٣٦٨٤ ص
٣٦٨٥ ص
٣٦٨٦ ص
٣٦٨٧ ص
٣٦٨٨ ص
٣٦٨٩ ص
٣٦٩٠ ص
٣٦٩١ ص
٣٦٩٢ ص
٣٦٩٣ ص
٣٦٩٤ ص
٣٦٩٥ ص
٣٦٩٦ ص
٣٦٩٧ ص
٣٦٩٨ ص
٣٦٩٩ ص
٣٧٠٠ ص
٣٧٠١ ص
٣٧٠٢ ص
٣٧٠٣ ص
٣٧٠٤ ص
٣٧٠٥ ص
٣٧٠٦ ص
٣٧٠٧ ص
٣٧٠٨ ص
٣٧٠٩ ص
٣٧١٠ ص
٣٧١١ ص
٣٧١٢ ص
٣٧١٣ ص
٣٧١٤ ص
٣٧١٥ ص
٣٧١٦ ص
٣٧١٧ ص
٣٧١٨ ص
٣٧١٩ ص
٣٧٢٠ ص
٣٧٢١ ص
٣٧٢٢ ص
٣٧٢٣ ص
٣٧٢٤ ص
٣٧٢٥ ص
٣٧٢٦ ص
٣٧٢٧ ص
٣٧٢٨ ص
٣٧٢٩ ص
٣٧٣٠ ص
٣٧٣١ ص
٣٧٣٢ ص
٣٧٣٣ ص
٣٧٣٤ ص
٣٧٣٥ ص
٣٧٣٦ ص
٣٧٣٧ ص
٣٧٣٨ ص
٣٧٣٩ ص
٣٧٤٠ ص
٣٧٤١ ص
٣٧٤٢ ص
٣٧٤٣ ص
٣٧٤٤ ص
٣٧٤٥ ص
٣٧٤٦ ص
٣٧٤٧ ص
٣٧٤٨ ص
٣٧٤٩ ص
٣٧٥٠ ص
٣٧٥١ ص
٣٧٥٢ ص
٣٧٥٣ ص
٣٧٥٤ ص
٣٧٥٥ ص
٣٧٥٦ ص
٣٧٥٧ ص
٣٧٥٨ ص
٣٧٥٩ ص
٣٧٦٠ ص
٣٧٦١ ص
٣٧٦٢ ص
٣٧٦٣ ص
٣٧٦٤ ص
٣٧٦٥ ص
٣٧٦٦ ص
٣٧٦٧ ص
٣٧٦٨ ص
٣٧٦٩ ص
٣٧٧٠ ص
٣٧٧١ ص
٣٧٧٢ ص
٣٧٧٣ ص
٣٧٧٤ ص
٣٧٧٥ ص
٣٧٧٦ ص
٣٧٧٧ ص
٣٧٧٨ ص
٣٧٧٩ ص
٣٧٨٠ ص
٣٧٨١ ص
٣٧٨٢ ص
٣٧٨٣ ص
٣٧٨٤ ص
٣٧٨٥ ص
٣٧٨٦ ص
٣٧٨٧ ص
٣٧٨٨ ص
٣٧٨٩ ص
٣٧٩٠ ص
٣٧٩١ ص
٣٧٩٢ ص
٣٧٩٣ ص
٣٧٩٤ ص
٣٧٩٥ ص
٣٧٩٦ ص
٣٧٩٧ ص
٣٧٩٨ ص
٣٧٩٩ ص
٣٨٠٠ ص
٣٨٠١ ص
٣٨٠٢ ص
٣٨٠٣ ص
٣٨٠٤ ص
٣٨٠٥ ص
٣٨٠٦ ص
٣٨٠٧ ص
٣٨٠٨ ص
٣٨٠٩ ص
٣٨١٠ ص
٣٨١١ ص
٣٨١٢ ص
٣٨١٣ ص
٣٨١٤ ص
٣٨١٥ ص
٣٨١٦ ص
٣٨١٧ ص
٣٨١٨ ص
٣٨١٩ ص
٣٨٢٠ ص
٣٨٢١ ص
٣٨٢٢ ص
٣٨٢٣ ص
٣٨٢٤ ص
٣٨٢٥ ص
٣٨٢٦ ص
٣٨٢٧ ص
٣٨٢٨ ص
٣٨٢٩ ص
٣٨٣٠ ص
٣٨٣١ ص
٣٨٣٢ ص
٣٨٣٣ ص
٣٨٣٤ ص
٣٨٣٥ ص
٣٨٣٦ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٦٦٥

اعتبارخان‌
جلد: ٩
     
شماره مقاله:٣٦٦٥

اِعْتِبارْخان‌، (د ١٢ ربيع‌الاول‌ ١٠٣٢ق‌/ ٤ ژانوية ١٦٢٣م‌)، خواجه‌سرا، ديوان‌ سالار و حاكم‌ آگره‌ در دورة اكبر و جهانگير، امپراتوران‌ مغول‌ هند. نام‌اصلى‌ اعتبارخان‌ دانسته‌ نيست‌ و آگاهى‌ ما از زندگى‌ و مشاغل‌ او بيشتر به‌ روزگار جهانگير مربوط است‌؛ بجز آن‌ گفته‌ شده‌ است‌ كه‌ پيش‌ از اين‌، زمان‌خان‌ و بهادرخان‌ را خدمت‌ مى‌كرد و در ٩٧٤ق‌/١٥٦٦م‌ چون‌ اين‌ دوخان‌ شيبانى‌ در جنگ‌ با اكبر، پادشاه‌ هند كشته‌ شدند، اعتبار خان‌ به‌ اكبر پيوست‌ (ابوالفضل‌، ٢/٢٨٩- ٢٩٥؛ جهانگير، ٤٢٩؛ كيول‌رام‌، ١١؛ حسينى‌، ٣٦٧) و حدود ٣ سال‌ در ديوان‌ او به‌ خدمت‌ پرداخت‌.
اعتبار خان‌ پس‌ از تولد شاهزاده‌ سليم‌ (٩٧٧ق‌/١٥٦٩م‌) كه‌ بعدها با لقب‌ جهانگير به‌ سلطنت‌ رسيد، به‌ مقام‌ ناظر ديوان‌ و سرپرست‌ شاهزاده‌ گمارده‌ شد (جهانگير، همانجا؛ حسينى‌، ٣٤٦؛ شاهنواز، ١/١٣٤). او در نخستين‌ سال‌ حكومت‌ جهانگير (١٠١٤ق‌/١٦٠٥م‌) لقب‌ اعتبار خان‌ گرفت‌ (كيول‌رام‌، همانجا) و سال‌ بعد (١٠١٥ق‌) كفالت‌ گواليار به‌ او واگذار شد (همانجا؛ جهانگير، ٦٥). اعتبار خان‌ تا ١٠٣١ق‌ در ديوان‌ جهانگير خدمت‌ كرد و از سوي‌ او به‌ منصب‌ «پنج‌ هزاري‌ ذات‌ و سه‌ هزار سوار و سپس‌ چهار هزار سوار» سرافراز شد و به‌ حكومت‌ آگره‌، پايتخت‌ هند، منصوب‌، و محافظت‌ از قلعة آگره‌ و خزانة حكومتى‌ به‌ او واگذار شد (همو، ٢١٢، ٣٩٢؛ حسينى‌، همانجا؛ قس‌: خافى‌خان‌، ٣٣٣).
اعتبارخان‌ در كشمكش‌ ميان‌ جهانگير و فرزندش‌ شاه‌ جهان‌، از جهانگير حمايت‌ كرد و در برابر هجوم‌ شاه‌ جهان‌ به‌ آگره‌ در ١٠٣٢ق‌/ ١٦٢٣م‌ سخت‌ پاي‌ فشرد و نيروهاي‌ شاه‌ جهان‌ را از ورود به‌ قلعة آگره‌ بازداشت‌. پس‌ از اين‌ رخداد، جهانگير به‌ پاس‌ پايداري‌ و وفاداري‌ اعتبارخان‌، لقب‌ ممتاز خان‌ و منصب‌ شش‌ هزاري‌ ذات‌ و پنج‌ هزار سوار بدو داد (جهانگير، ٤٠٩-٤١٠؛ حسينى‌، ٣٦٧؛ قس‌: كيول‌ رام‌، ١٢).
اعتبار خان‌ پس‌ از ٥٦ سال‌ خدمت‌ به‌ جهانگير، درگذشت‌ (جهانگير، ٤٢٩). از يادگارهاي‌ او در آگره‌، ساختمانى‌ برجاي‌ مانده‌ است‌ (محمد لطيف‌، .(١٩٦
مآخذ: ابوالفضل‌ علامى‌، اكبرنامه‌، به‌ كوشش‌ مولوي‌ عبدالرحيم‌، كلكته‌، ١٨٧٩م‌؛ جهانگير گوركانى‌، محمد، جهانگير نامه‌، به‌ كوشش‌ محمد هاشم‌، تهران‌، ١٣٥٩ش‌؛ حسينى‌، كامگار، مآثر جهانگيري‌، به‌ كوشش‌ عذرا علوي‌، عليگره‌، ١٩٧٨م‌؛ خافى‌ خان‌ نظام‌ الملكى‌، محمد هاشم‌، منتخب‌ اللباب‌، به‌ كوشش‌ كبيرالدين‌ احمد و غلام‌ قادر، كلكته‌، ١٨٦٥م‌؛ شاهنوازخان‌، مآثر الامرا، به‌ كوشش‌ مولوي‌ عبدالرحيم‌، كلكته‌، ١٨٨٨م‌؛ كيول‌ رام‌، تذكرة الامراء، به‌ كوشش‌ معين‌ الحق‌ و انصار زاهدخان‌، كراچى‌، ١٩٨٦م‌؛ نيز: Muhammad Latif, Agra, Calcutta, ١٨٩٦.
مجيد سميعى‌