دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٥١٧ ص
٣٥١٨ ص
٣٥١٩ ص
٣٥٢٠ ص
٣٥٢١ ص
٣٥٢٢ ص
٣٥٢٣ ص
٣٥٢٤ ص
٣٥٢٥ ص
٣٥٢٦ ص
٣٥٢٧ ص
٣٥٢٨ ص
٣٥٢٩ ص
٣٥٣٠ ص
٣٥٣١ ص
٣٥٣٢ ص
٣٥٣٣ ص
٣٥٣٤ ص
٣٥٣٥ ص
٣٥٣٦ ص
٣٥٣٧ ص
٣٥٣٨ ص
٣٥٣٩ ص
٣٥٤٠ ص
٣٥٤١ ص
٣٥٤٢ ص
٣٥٤٣ ص
٣٥٤٤ ص
٣٥٤٥ ص
٣٥٤٦ ص
٣٥٤٧ ص
٣٥٤٨ ص
٣٥٤٩ ص
٣٥٥٠ ص
٣٥٥١ ص
٣٥٥٢ ص
٣٥٥٣ ص
٣٥٥٤ ص
٣٥٥٥ ص
٣٥٥٦ ص
٣٥٥٧ ص
٣٥٥٨ ص
٣٥٥٩ ص
٣٥٦٠ ص
٣٥٦١ ص
٣٥٦٢ ص
٣٥٦٣ ص
٣٥٦٤ ص
٣٥٦٥ ص
٣٥٦٦ ص
٣٥٦٧ ص
٣٥٦٨ ص
٣٥٦٩ ص
٣٥٧٠ ص
٣٥٧١ ص
٣٥٧٢ ص
٣٥٧٣ ص
٣٥٧٤ ص
٣٥٧٥ ص
٣٥٧٦ ص
٣٥٧٧ ص
٣٥٧٨ ص
٣٥٧٩ ص
٣٥٨٠ ص
٣٥٨١ ص
٣٥٨٢ ص
٣٥٨٣ ص
٣٥٨٤ ص
٣٥٨٥ ص
٣٥٨٦ ص
٣٥٨٧ ص
٣٥٨٨ ص
٣٥٨٩ ص
٣٥٩٠ ص
٣٥٩١ ص
٣٥٩٢ ص
٣٥٩٣ ص
٣٥٩٤ ص
٣٥٩٥ ص
٣٥٩٦ ص
٣٥٩٧ ص
٣٥٩٨ ص
٣٥٩٩ ص
٣٦٠٠ ص
٣٦٠١ ص
٣٦٠٢ ص
٣٦٠٣ ص
٣٦٠٤ ص
٣٦٠٥ ص
٣٦٠٦ ص
٣٦٠٧ ص
٣٦٠٨ ص
٣٦٠٩ ص
٣٦١٠ ص
٣٦١١ ص
٣٦١٢ ص
٣٦١٣ ص
٣٦١٤ ص
٣٦١٥ ص
٣٦١٦ ص
٣٦١٧ ص
٣٦١٨ ص
٣٦١٩ ص
٣٦٢٠ ص
٣٦٢١ ص
٣٦٢٢ ص
٣٦٢٣ ص
٣٦٢٤ ص
٣٦٢٥ ص
٣٦٢٦ ص
٣٦٢٧ ص
٣٦٢٨ ص
٣٦٢٩ ص
٣٦٣٠ ص
٣٦٣١ ص
٣٦٣٢ ص
٣٦٣٣ ص
٣٦٣٤ ص
٣٦٣٥ ص
٣٦٣٦ ص
٣٦٣٧ ص
٣٦٣٨ ص
٣٦٣٩ ص
٣٦٤٠ ص
٣٦٤١ ص
٣٦٤٢ ص
٣٦٤٣ ص
٣٦٤٤ ص
٣٦٤٥ ص
٣٦٤٦ ص
٣٦٤٧ ص
٣٦٤٨ ص
٣٦٤٩ ص
٣٦٥٠ ص
٣٦٥١ ص
٣٦٥٢ ص
٣٦٥٣ ص
٣٦٥٤ ص
٣٦٥٥ ص
٣٦٥٦ ص
٣٦٥٧ ص
٣٦٥٨ ص
٣٦٥٩ ص
٣٦٦٠ ص
٣٦٦١ ص
٣٦٦٢ ص
٣٦٦٣ ص
٣٦٦٤ ص
٣٦٦٥ ص
٣٦٦٦ ص
٣٦٦٧ ص
٣٦٦٨ ص
٣٦٦٩ ص
٣٦٧٠ ص
٣٦٧١ ص
٣٦٧٢ ص
٣٦٧٣ ص
٣٦٧٤ ص
٣٦٧٥ ص
٣٦٧٦ ص
٣٦٧٧ ص
٣٦٧٨ ص
٣٦٧٩ ص
٣٦٨٠ ص
٣٦٨١ ص
٣٦٨٢ ص
٣٦٨٣ ص
٣٦٨٤ ص
٣٦٨٥ ص
٣٦٨٦ ص
٣٦٨٧ ص
٣٦٨٨ ص
٣٦٨٩ ص
٣٦٩٠ ص
٣٦٩١ ص
٣٦٩٢ ص
٣٦٩٣ ص
٣٦٩٤ ص
٣٦٩٥ ص
٣٦٩٦ ص
٣٦٩٧ ص
٣٦٩٨ ص
٣٦٩٩ ص
٣٧٠٠ ص
٣٧٠١ ص
٣٧٠٢ ص
٣٧٠٣ ص
٣٧٠٤ ص
٣٧٠٥ ص
٣٧٠٦ ص
٣٧٠٧ ص
٣٧٠٨ ص
٣٧٠٩ ص
٣٧١٠ ص
٣٧١١ ص
٣٧١٢ ص
٣٧١٣ ص
٣٧١٤ ص
٣٧١٥ ص
٣٧١٦ ص
٣٧١٧ ص
٣٧١٨ ص
٣٧١٩ ص
٣٧٢٠ ص
٣٧٢١ ص
٣٧٢٢ ص
٣٧٢٣ ص
٣٧٢٤ ص
٣٧٢٥ ص
٣٧٢٦ ص
٣٧٢٧ ص
٣٧٢٨ ص
٣٧٢٩ ص
٣٧٣٠ ص
٣٧٣١ ص
٣٧٣٢ ص
٣٧٣٣ ص
٣٧٣٤ ص
٣٧٣٥ ص
٣٧٣٦ ص
٣٧٣٧ ص
٣٧٣٨ ص
٣٧٣٩ ص
٣٧٤٠ ص
٣٧٤١ ص
٣٧٤٢ ص
٣٧٤٣ ص
٣٧٤٤ ص
٣٧٤٥ ص
٣٧٤٦ ص
٣٧٤٧ ص
٣٧٤٨ ص
٣٧٤٩ ص
٣٧٥٠ ص
٣٧٥١ ص
٣٧٥٢ ص
٣٧٥٣ ص
٣٧٥٤ ص
٣٧٥٥ ص
٣٧٥٦ ص
٣٧٥٧ ص
٣٧٥٨ ص
٣٧٥٩ ص
٣٧٦٠ ص
٣٧٦١ ص
٣٧٦٢ ص
٣٧٦٣ ص
٣٧٦٤ ص
٣٧٦٥ ص
٣٧٦٦ ص
٣٧٦٧ ص
٣٧٦٨ ص
٣٧٦٩ ص
٣٧٧٠ ص
٣٧٧١ ص
٣٧٧٢ ص
٣٧٧٣ ص
٣٧٧٤ ص
٣٧٧٥ ص
٣٧٧٦ ص
٣٧٧٧ ص
٣٧٧٨ ص
٣٧٧٩ ص
٣٧٨٠ ص
٣٧٨١ ص
٣٧٨٢ ص
٣٧٨٣ ص
٣٧٨٤ ص
٣٧٨٥ ص
٣٧٨٦ ص
٣٧٨٧ ص
٣٧٨٨ ص
٣٧٨٩ ص
٣٧٩٠ ص
٣٧٩١ ص
٣٧٩٢ ص
٣٧٩٣ ص
٣٧٩٤ ص
٣٧٩٥ ص
٣٧٩٦ ص
٣٧٩٧ ص
٣٧٩٨ ص
٣٧٩٩ ص
٣٨٠٠ ص
٣٨٠١ ص
٣٨٠٢ ص
٣٨٠٣ ص
٣٨٠٤ ص
٣٨٠٥ ص
٣٨٠٦ ص
٣٨٠٧ ص
٣٨٠٨ ص
٣٨٠٩ ص
٣٨١٠ ص
٣٨١١ ص
٣٨١٢ ص
٣٨١٣ ص
٣٨١٤ ص
٣٨١٥ ص
٣٨١٦ ص
٣٨١٧ ص
٣٨١٨ ص
٣٨١٩ ص
٣٨٢٠ ص
٣٨٢١ ص
٣٨٢٢ ص
٣٨٢٣ ص
٣٨٢٤ ص
٣٨٢٥ ص
٣٨٢٦ ص
٣٨٢٧ ص
٣٨٢٨ ص
٣٨٢٩ ص
٣٨٣٠ ص
٣٨٣١ ص
٣٨٣٢ ص
٣٨٣٣ ص
٣٨٣٤ ص
٣٨٣٥ ص
٣٨٣٦ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٧٨٦

اقصري‌
جلد: ٩
     
شماره مقاله:٣٧٨٦


اَقْصُري‌، ابوالحجاج‌ يوسف‌ بن‌ عبدالرحيم‌ بن‌ غُزي‌ قرشى‌ مهدوي‌ (د ٦٤٢ق‌/١٢٤٤م‌)، عارف‌، زاهد و از مشايخ‌ِ صوفية مصر، منسوب‌ به‌ اقصر، شهري‌ در سواحل‌ شرقى‌ رود نيل‌. از تاريخ‌ ولادت‌ و جزئيات‌ زندگى‌ او اطلاع‌ دقيقى‌ در دست‌ نيست‌، تنها مى‌دانيم‌ كه‌ ابتدا به‌ شغل‌ ديوانى‌ اشتغال‌ داشته‌، سپس‌ به‌ تصوف‌ روي‌ آورده‌، و مريد عبدالرزاق‌، شاگرد ابومَدين‌ مغربى‌، شده‌ است‌ (ادفوي‌، ٧٢٣؛ شعرانى‌، ١/١٥٧). به‌ گفتة ادفوي‌، وي‌ محضر عبدالرحيم‌ ابن‌ حجون‌ (د ٥٩٢ق‌) را نيز درك‌ كرده‌ بود (همانجا).
از شاگردان‌ او مى‌توان‌ از على‌ ادفوي‌، على‌ بن‌ بدران‌، شماس‌ سفطى‌، ابراهيم‌ فاوي‌، برهان‌ كبير، بدر دمشقى‌ و مفرّج‌ دمامينى‌ نام‌ برد (ادفوي‌، همانجا؛ ابن‌ ملقن‌، ٤٨١).
وي‌ در اقصر درگذشت‌ و در همانجا به‌ خاك‌ سپرده‌ شد (ادفوي‌، ٧٢٤؛ ابن‌ بطوطه‌، ١/٧٠؛ سيوطى‌، ١/٥١٨؛ ابن‌ اياس‌، ١(١)/٢٧٦؛ شعرانى‌، همانجا). فرزند او نجم‌ الدين‌ احمد پس‌ از درگذشت‌ پدر بر مزار او ضريحى‌ ساخت‌ (ادفوي‌، ١٥٤؛ ابن‌ ملقن‌، ٤٨٢؛ شعرانى‌، همانجا). به‌ سبب‌ اعتقادي‌ كه‌ مردم‌ در زمان‌ حيات‌ اقصري‌ به‌ وي‌ يافته‌ بودند، پس‌ از درگذشت‌ او نيز بسياري‌ به‌ زيارت‌ مزار وي‌ مى‌آمدند (نك: ادفوي‌، ٧٢٤؛ ابن‌ ملقن‌، ٤٨١؛ نبهانى‌، ٢/٥٣١). كراماتى‌ به‌ او نسبت‌ داده‌اند و به‌ معراج‌ او در شب‌ نيمة شعبان‌ معتقدند و همه‌ ساله‌ اين‌ شب‌ را جشن‌ مى‌گيرند (ادفوي‌، ابن‌ ملقن‌، همانجاها؛ نيز نك: نويري‌، ١/١٣).
از سخنانى‌ كه‌ از اقصري‌ در كتب‌ صوفيه‌ نقل‌ شده‌، چنين‌ بر مى‌آيد كه‌ او اهل‌ وجد و سماع‌ بوده‌، و در حال‌ وجد به‌ شعر سرودن‌ نيز مى‌پرداخته‌ است‌ (نك: شعرانى‌، ١/١٥٨- ١٥٩).
تنها اثري‌ كه‌ از اقصري‌ باقى‌ مانده‌، ارجوزه‌اي‌ است‌ در توحيد شامل‌ ٣٢٨ ،١بيت‌ متضمن‌ اصول‌ دين‌ و ادلة توحيد كه‌ ابوعلى‌ عمر بن‌ ابى‌ عبدالله‌ سكونى‌ اشبيلى‌، شرحى‌ بر ابيات‌ آن‌ نوشته‌ است‌. نسخة خطى‌ اين‌ منظومه‌ در كتابخانة عمومى‌ رباط، و شرح‌ آن‌ در دارالكتب‌ مصر موجود است‌ ( خديويه‌، ٧/٢٣٦؛ علوش‌، ١(٢)/٢٤٩).
مآخذ: ابن‌اياس‌، محمد، بدائع‌ الزهور فى‌ وقائع‌ الدهور، به‌ كوشش‌ محمد مصطفى‌، قاهره‌، ١٤٠٢ق‌/ ١٩٨٢م‌؛ ابن‌ بطوطه‌، رحلة، به‌ كوشش‌ محمد عبدالمنعم‌ عريان‌، بيروت‌، ١٤٠٧ق‌/ ١٩٨٧م‌؛ ابن‌ملقن‌، عمر، طبقات‌الاولياء، به‌كوشش‌ نورالدين‌شريبه‌، بيروت‌، ١٤٠٦ق‌/ ١٩٨٦م‌؛ ادفوي‌، جعفر، الطالع‌ السعيد، به‌ كوشش‌ سعد محمد حسن‌، قاهره‌، ١٣٨٦ق‌/١٩٦٦م‌؛ خديويه‌، فهرست‌؛ سيوطى‌، حسن‌ المحاضرة، به‌ كوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهيم‌، داراحياء الكتب‌ العربيه‌، ١٣٨٧ق‌/١٩٦٧م‌؛ شعرانى‌، عبدالوهاب‌، الطبقات‌ الكبري‌، قاهره‌، ١٣٧٤ق‌/١٩٥٤م‌؛ علوش‌، ي‌. س‌. و عبدالله‌ رجراجى‌، فهرس‌ المخطوطات‌ العربية، پاريس‌، ١٩٥٤م‌؛ نبهانى‌، يوسف‌، جامع‌ كرامات‌ الاولياء، به‌ كوشش‌ ابراهيم‌ عطوه‌ عوض‌، دارالفكر، ١٤٠٩ق‌/١٩٨٩م‌ ؛ نويري‌، محمد،