تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٩٩ - امتحان و اناب&#١٧٢٨ سليمان

پايان مى‌فرمايد:

(وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ‌؛[١]و براى سليمان نزد ما مقامى ارجمند و سر انجامى نيك است).

امتحان و انابۀ سليمان

مضمون بعضى روايات از امام صادق عليه السلام اين است كه خداوند حضرت سليمان را در معرض امتحان قرار داد به اين شكل كه پسرى به او مرحمت فرمود و اجّنه و شياطين براى آنكه مبادا باقى بماند و جاى پدر خود را بگيرد در صدد قتل وى بر آمدند و حضرت ترسيد و آن طفل را به اسير كه در تسخير او بود سپرد تا نگهدارى كند بعد از مدتى ناگهان روزى جسد بى جان او را روى تخت خود ديد و دانست كه احتياط و مواظبت او جلوگيرى از تقدير الهى نمى‌كند و از طرفى نبايد او كه پيامبر خدا است از اجنّه و شياطين بترسد و به غير خدا متوسّل شود و فرزند خود را به او بسپارد و به خدا پناه نبرد و احياى كمك از خدا و سپردن فرزند بر او، وى را به باد سپرد كه خودش مخلوق و مسخره خدا است. اينجا است كه قرآن مى‌فرمايد: (وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَيْمانَ وَ أَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّهِ جَسَداً ثُمَّ أَنابَ‌؛[٢]

ما سليمان را آزموديم و بر تختش جسدى را افكنديم، سپس او به درگاه ما بازگشت.). (ثُمَّ أَنابَ قالَ رَبِّ اِغْفِرْ لِي...؛[٣]سپس توبه كرد و در توبه و انابه‌اش به درگاه خدا عرض كرد پروردگار را مرا بيامرز).

وقتى حضرت سليمان جسد بى جان فرزندش را بر تخت خود مشاهده كرد، قنّبه شد نبايد از اجنّه نسبت به فرزندش بترسد و نبايد براى حفظ او وى را به باد بسپارد و بايد بر خدا توكل و امور را به او واگذارد و تسليم اراده پروردگار شود از

[١]- ص / ٣٨.

[٢]- ص/ ٣٤.

[٣]- همان/ ٣٥.