تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٤٢ - نكتههاى آموزنده دعاى ايّوب عليه السلام
عبادت و پرستش او بر نمىدارند.[١]
بعضى از مفسران بزرگ نيز احتمال دادهاند رنج و آزار شيطان نسبت به ايوب از ناحيه وسوسههاى گوناگون او بود. گاه مىگفت: بيمارى تو طولانى شد. خدايت تو را فراموش كرده. گاه مىگفت: چه نعمتهاى عظيمى داشتى؟ چه سلامتى و قدرت و قوتى؟ همه را از تو گرفت باز هم شكر او را به جا مىآورى؟ و اين احتمال در نظر مفسران براى توجيه تسلّط شيطان بر حضرت ايوب مىباشد كه چگونه ممكن است شيطان بر بدن و مال پيغمبر خدا مسلط شود كه بعضى مفسران قرآن آن را بنحو احتمال مذكور بيان كردهاند و تسلّط شيطان را اينطور توجيه كردهاند زيرا معنى ندارد شيطان بتواند بر اولياى الهى و انبيا مسلّط شود قرآن مىفرمايد: (إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ؛[٢]به تحقيق شيطان بر كسانى كه ايمان آوردند و بر پروردگارشان توكل مىكنند، تسلّط ندارد).
نكتههاى آموزنده دعاى ايّوب عليه السلام
١ - ايّوب همانند ساير پيامبران به هنگام دعا براى رفع اين مشكلات طاقت فرسا نهايت ادب را در پيشگاه خدا به كار مىبرد و حتى تعبيرى كه بوى شكايت بدهد از او شنيده نشد تنها مىگويد من گرفتار مشكلاتى شدهام و تو ارحم الراحمين هستى، حتى نمىگويد مشكلم را بر طرف فرما زيرا مىداند او بزرگ است و رسم بزرگى را مىداند، نكته آموزنده اين دعا آن است كه انسان در برابر مشكلات نا شكرى نكند و نهايت ادب را در مقابل خداوند در بحرانها و سختيهاى زندگى داشته باشد.
٢ - در آيات مورد بحث به مرحلۀ نجات و پيروزى حضرت ايّوب بر
[١]- تفسير على بن ابراهيم قمى ص ٢٣٩ ج ٢.
[٢]- نحل/ ٩٩