تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢١٨ - بشارت يحيى

آرى دعا با اخلاص آنهم در مسجد و محراب و در حال تنهائى با اميد و رجاء بدور از تظاهر و سرو صدا، مستجاب خواهد شد.

٣ - اميدوارى به اجابت دعا هرچند شرائط غير عادى باشد و انسان با محاسبات ظاهرى و مادى فكر كند امكان بر آورده شدن نيست مثل شرائط سنى و نازائى همسر و ناتوانى جسمى كه معمولاً زمينه پيدايش فرزند را در زن و مرد از بين مى‌برد اما حضرت زكريا عرض مى‌كند خدايا من در مراحل عمرم تا بحال از دعاى تو محروم نبوده‌ام و الآن هم نااميد نمى‌باشم.

٤ - انسانهاى بزرگ و رهبران الهى و با هدف، نگران آينده و بعد از مرگ خود هستند و فرزند خواهى آنها نه تنها از جنبه‌هاى عاطفى و علاقه به زندگى است بلكه بفكر ادامه راه معنوى و مسئوليت الهى خود هستند و فرزند صالح و شايسته و نيكوكار را براى اين مى‌خواند كه حافظ ارزشهاى الهى و ادامه دهنده راه پر مسئوليت آنها باشد و زحمات چندين ساله آنها با وارثان و بستگان غير شايسته از بين نرود، فرزندى را طلب مى‌كنند كه مايه چشم روشنى آنها باشد و در علم و عمل

و اعتقاد مورد رضايت خداوند باشد لذا حضرت زكريا عرض كرد (وَ اِجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا؛ پروردگارا فرزند موهبتى را، مورد رضايت خود قرار ده.)[١]

بشارت يحيى

(يا زَكَرِيّا إِنّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اِسْمُهُ يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا قالَ رَبِّ أَنّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ كانَتِ اِمْرَأَتِي عاقِراً وَ قَدْ بَلَغْتُ مِنَ اَلْكِبَرِ عِتِيًّا قالَ كَذلِكَ قالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ قَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ تَكُ شَيْئاً؛[٢]اى زكريا ما تو را بشارت مى‌دهيم به فرزندى بنام يحيى كه تاكنون هم‌نامى نداشته. گفت پروردگارم چگونه فرزندى براى من خواهد بود در حاليكه همسرم نازا

[١]- مريم/ آيه ٦.

[٢]- مريم / آيات ٧ تا ٩