تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٠٨ - دعاى دوم حضرت لوط عليه السلام

شب ها روى پشت بام و دود كردن در روز دشمنان را خبر مى‌كرد.[١]

حضرت لوط از اين وضع ناراحت است و به عنوان دعا و درخواست به درگاه خداوند عرض مى‌كند: (رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمّا يَعْمَلُونَ‌؛[٢]پروردگارا! من و كسان مرا از آنچه انجام مى‌دهند رهائى بخش).

قرآن مى‌فرمايد: (فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ اِمْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ اَلْغابِرِينَ‌؛[٣]پس ما لوط و اهلش را از عذاب و هلاكت نجات داديم، مگر همسرش را كه از باقيماندگان در عذاب بود.)

دعاى دوم حضرت لوط عليه السلام

(قالَ رَبِّ اُنْصُرْنِي عَلَى اَلْقَوْمِ اَلْمُفْسِدِينَ‌؛ لوط گفت: پروردگارا مرا بر اين قوم مفسد پيروز گردان.) حضرت لوط عليه السلام پيوسته مردم را از عمل زشت و بى سابقه همجنس بازى و قطع تداوم نسل باز مى‌داشت و قومش در جواب مى‌گفتند او را از شهر و ديارش بيرون كنيد و در مجالس كارهاى زشت انجام مى‌دادند و مى‌گفتند اگر راست مى‌گويى عذاب الهى را بر ما بياور. حضرت هم بعد از اتمام حجّت و نااميدى از هدايت آنها، دست به دعا برداشت و فرمود: خدايا مرا بر اين قوم جفا كار كه چنين امر ناپسندى را انجام مى‌دهند و موجب فساد اخلاق مردم مى‌شوند، نصرت ده و آنان را در اين دنيا به جزاى كردارشان برسان كه موجب عبرت ديگران شود و اين عمل قبيح و ناپسند در عالم شيوع پيدا نكند. خداوند هم اجابت فرمود و عذاب سخت خود را بر آنها نازل كرد، بدين صورت كه فرشتگان به فرماندهى حضرت جبرئيل عليه السلام ابتدا براى احترام خدمت حضرت لوط عليه السلام رسيدند و گفتند ما اهالى اين سرزمين را بهتر از هر كسى مى‌شناسيم و براى هلاكت و نابودى اهل آبادى سدوم (شهر لوط) آمده‌ايم و تو و خانواده‌ات را از عذاب نجات مى‌دهيم، مگر همسرت را.

[١]- ابوعلى فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٤، پيشين، ص ٤٤٥

[٢]- شعراء / ١٦٩.

[٣]- اعراف / ٨٤