تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٣٢ - استجاب دعا

از شما بعد از آن كافر گردد او را چنان مجازات مى‌كنم كه احدى از جهانيان رامجازات نكرده‌باشم).

خداوند متعال دعاى حضرت عيسى عليه السلام را به اجابت رساند و مائده را نازل كرد كه در آن به روايتِ مجمع البيان از حضرت باقر عليه السلام هفت قرص نان و هفت ماهى بريان بود و هرچه مردم از آن مى‌خوردند، تمام نمى‌شد. و عمارِ ياسر از پيامبر اكرم نقل مى‌كند باقى ماندن آن سفره مشروط بود كه در آن خيانت نكنند و چيزى از آن مخفى نكنند و بر ندارند و آنها چون به اين شرط عمل ننمودند سفره برچيده شد و در مجمع البيان از سلمان فارسى نقل شده كه سفره سرخ بود و ماهى لذيذى بود كه بوئى بهتر از بوى آن نبود و روغن از آن مى‌چكيد و بالاى سرش نمك و نزد دمش سركه و اطرافش انواع سبزيها بود و حضرت عيسى عليه السلام در جواب شمعون فرمود:

اين طعامى است كه خداوند به دست قدرت خود آماده فرمود كه نه از طعام دنيا و نه از طعام آخرت است.

ابتدا حواريون از خوردن آن خوددارى كردند و گفتند حضرت از آن بخورد.

حضرت عيسى هم فقرا و مريضها و اشخاص مبتلا، از قبيل كور و كر و شل را دعوت كرد از آن مائده خوردند و در يك روز هزار و سيصد نفر فقير و مريض و مبتلا از آن غذا خوردند و سير و بى نياز و سالم و صحيح و بى عيب شدند و تا زنده بودند فقير نشده و مائده به حال خود باقى بود و پس از آن به آسمان صعود نمود و همه آنرا ديدند تا از نظرها غايب شده حواريون از نخوردن مائده پشيمان شدند و روز ديگر مانده آسمانى هنگام صبحانه نازل شد و اغنياء و فقراء از آن خوردند و ظهر شد مائده به آسمان بالا رفت تا چهل روز به اين ترتيب يك روز در ميان، نازل مى‌شد - پس از آن خداوند مائده را فقط براى فقراء قرار داد و اغنياء را از آن منع فرمود و اين حكم الهى به طبع آنها گران آمد و در اينكه اين مائده آسمانى نشانه‌اى از نبوت عيسى و توحيد پروردگار باشد شك نمودند و مردم را به ترديد انداختند و خداوند به حضرت عيسى وحى فرمود: من بايد شرطى را كه براى نزول مائده نموده‌ام به