تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٧١ - دعاى حضرت صالح عليه السلام

حضرت صالح عليه السلام

بعد از نابودى قوم عاد بدنبال نفرين حضرت هود عليه السلام قوم ثمود روى كار آمد كه كمتر از چهل خانوار بودند و بعضى گفته‌اند در وادى القرى بين شام و مدينه منزل داشتند و از سيصد تا هزار سال عمر كردند. در كمال خوشى و نعمت بسر مى‌برند و از باغهاى سر سبز و چشمه سارها و زمينهاى حاصلخيز خود و حيواناتشان بهره‌مند بودند تا اينكه بت پرستى و فساد در ميانشان شايع شد و خداوند سبحان براى هدايتشان حضرت صالح عليه السلام را كه از خانواده‌هاى اصيل و محترم خودشان بود و به عقل و علم در ميانشان ممتاز و معروف بود، فرستاد.

دعاى حضرت صالح عليه السلام

حضرت صالح عليه السلام قوم خود را مخاطب ساخته و بعد از سفارش به خدا پرستى دعائى را به آنها ياد داد و آنها را متوجه نعمتهاى خدا ساخت.

(يا قَوْمِ اُعْبُدُوا اَللّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ اَلْأَرْضِ وَ اِسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ‌؛[١]اى قومِ من خداى يگانه را كه جز او خدائى نيست پرستش كنيد. او خدائى است كه شما را از زمين آفريد و براى عمران و آبادنى زمين را برگزيد

[١]- هود / ٦١