تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٢ - نكات آموزنده

«آنها را در انجام كارهاى خير سرعت بخشيديم و آنها چنين بودند كه در كار خير سرعت داشتند و آنها بخاطر عشق به طاعت و وحشت از گناه در همه حال ما را مى‌خواندند و همواره در برابر ما خضوع داشتند همراه با ادب و احترام و ترس آميخته با احساس مسئوليت، مرا بندگى مى‌كردند»

آرى حضرت زكريا، همسر او و فرزندشان يحيى هنگام رسيدن به نعمت گرفتار غفلتها و غرورهائى كه دامن افراد كم ظرفيت و ضعيف الايمان را مى‌گيريد، نمى‌شدند و در همه حال نيازمندان را فراموش نمى‌كردند و در كارهاى خير سرعت داشتند.

نكات آموزنده

١ - سرعت و پيش گامى من در كارهاى خير و سودمند توجه خداوند را به انسان زياد مى‌كند و نعمتهاى بيشترى در اختيار قرار مى‌دهد و اگر بخل ورزيد نعمت را از او سلب مى‌نمايد و خانواده‌هاى خير انديش و مفيد به حال ديگران هميشه مورد عنايت پروردگار هستند.

٢ - اشخاصى كه فرزند ندارند در هيچ شرائطى نبايد از لطف و عنايت پروردگار نااميد باشند و بدون توجه به اسباب مادى بايد خالصانه از خداوند طلب فرزندى نمايند همانطور كه حضرت زكريا عرض كرد «وَ هَبْ لِى وَليّاً يَرِثُني» - از پيش خودت به من فرزندى عنايت كن كه وارث و نائب من باشد.

٣ - يكى از آداب دعا خواندن خدا در حالت خوف و رجاء و خشوع (تأثير قلب) است نه صددرصد اميدوار باشيم كه مغرور شويم و نه يأس از رحمت خدا داشته باشيم زيرا كه يأس از گناهان كبيره است و خانواده حضرت زكريا خدا را با سوز و گداز و ترس و بيم مى‌خواندند و در پيشگاه الهى خاضع و خاشع بودند.

٤ - در هر حال و شرائطى بايد به ذكر و تسبيح و ثناى الهى مشغول بود چه با