تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٨٠ - حسنه در دنيا و آخرت

مى‌كشند) اين جز آزمايش تو چيزى نيست كه هر كه را بخواهى بوسيله آن گمراه مى‌كنى و هر كه را بخواهى هدايت مى‌نمائى - سرپرست ما توئى - ما را بيامرز و به ما رحمت عطا كن كه تو از همه آمرزندگان بهترى.

حسنه در دنيا و آخرت

(وَ اُكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ اَلدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي اَلْآخِرَةِ إِنّا هُدْنا إِلَيْكَ‌؛[١]خدايا براى ما در اين دنيا و در آخرت نيكى مقّرر فرما.

كه به تو باز گشته‌ايم.)

حسنه همان نعمت است هر چند اسمِ اطاعت خداست و علت اينكه از نعمت به حسنه تعبير شده و موسى عليه السلام آنرا در خواست نموده اين است كه نعمت چيزى است كه خوشايند نفس انسانى است و طبع، آنرا مى‌پذيرد كما اينكه طاعت مورد قبول عقل است و از طرفى نتيجه و ثمره اطاعت و بندگى، نعمت و احسان پروردگار است.

و جالب اين است كه حضرت موسى عليه السلام عرض مى‌كند خدايا براى ما نيكى در دنيا و آخرت را بنويس يعنى ثابت و مقرر كن كه هميشگى و پابرجا باشد و نفرموده قرار بده كه ممكن است دوام نداشته باشد. و گفته شده حسنه در دنيا ذكر و ثناى پسنديده و در آخرت، رفعت و بلند مرتبگى است و يا منظور آن است كه در دنيا توفيق اعمال صالحه و در آخرت مغفرت و بهشت است.

خداوند در جواب موسى عليه السلام فرمود: عذابم را به هر كه اراده كنم ميرسانم و رحمت واسعه خود را به هر چيزى شامل مى‌كنم و در دنيا به مسلم و كافر مطيع و عامى مى‌رسانم:

(فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكاةَ وَ اَلَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ‌؛[٢]پس رحمت

[١]- اعراف / ١٥٦

[٢]- اعراف / ١٥٦