تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٩٦ - دعاى ابراهيم عليه السلام براى پدر و مادر و مؤمنين

دعاى ابراهيم عليه السلام براى پدر و مادر و مؤمنين

(رَبَّنَا اِغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ اَلْحِسابُ‌؛[١]پروردگارا روز حساب مرا و پدر و مادرم و همه اهل ايمان را ببخشاى.)

اين آخرين دعاى ابراهيم عليه السلام است كه قرآن كريم آنرا نقل مى‌كند و شبيه آخرين دعاى حضرت نوح عليه السلام است كه عرض كرد.

(رَبِّ اِغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِناتِ‌؛[٢]بارالها مرا و پدر و مادر من و هر كه را با ايمان به خانه (يا كشتى) من داخل شد و همه مردان و زنان با ايمان را ببخش و بيامرزد.» «وَلا تَزِدِ الظّالِمينَ إِلاّ تَباراً؛ و ستمكاران را جز هلاك و عذابشان ميفزاى.)

و اينكه حضرت براى پدر و مادرش دعا مى‌كند معلوم مى‌شود پدرش خداپرست و مؤمن بوده است و اين دعا را در دوران پيرى مى‌نمايد و اينكه در سوره شعراء عرض مى‌كند (وَ اِغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ اَلضّالِّينَ‌؛ خدايا پدر مرا كه از گمراهان است مغفرت كن) منظور جّد مادرى و يا عموى حضرت، بنام آزر بوده است و در عُرف آن روز در كلام عرب به عمو و يا جّد مادرى پدر گفته مى‌شده و ابراهيم عليه السلام بعنوان پدر براى آنها دعا مى‌كند و اين هم بخاطر وعده‌اى بوده كه قبلاً داده و به عمويش گفته بود: (سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي؛ زود باشد كه از پروردگار براى تو بخشش طلب كنم.)[٣]

قرآن مى‌فرمايد: (وَ ما كانَ اِسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلاّ عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيّاهُ فَلَمّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوّاهٌ حَلِيمٌ‌)[٤]

[١]- ابراهيم / ٤١

[٢]- نوح / ٢٨

[٣]- مريم / ٤٧

[٤]- توبه / ١١٤