تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٥ - مقدم&#١٧٢٨ ناشر

امام خمينى (رحمة‌اللّه عليه):

اين دعاهائى كه در ماهها خصوصاً در ماه مبارك رمضان وارد شده، اينها انسان را چنان تقويت روحى مى‌كند، اگر كسى اهلش باشد، آن انسان را سبك بار مى‌كند و از اين ظلمت‌كده مى‌كشد بيرون و نفس را از اين سركشى نجات مى‌دهد، ادعيه است از اين ظلمتهائى كه ابتلاء داريم، منقلب مى‌كنند به نور مطلقى كه همه عالم تبع او است.

مقدمۀ ناشر

انس بن مالك از پيامبر اكرم (ص) نقل مى‌كند:

مؤمنى كه از دنيا رفت و برگ علم و دانش از خود به جاى گذاشت، آن ورقه روز قيامت پرده‌اى ميان او و آتش جهنم قرار مى‌گيرد و خداوند تبارك و تعالى در مقابل هر حرفى كه در آن نوشته شده، شهرى به هفت مرتبه وسيع‌تر از دنيا به او عطا مى‌كند و هيچ مؤمنى ساعتى در نزد عالم نمى‌نشيند مگر اينكه پروردگار او را ندا كند: اى بنده! پيش حبيب و دوستم نشستى، قسم به عزت و جلالم! تو را با آن عالم در بهشت ساكن كردن و باكى ندارم.[١]

[١]- امالى، شيخ صدوق، مجلس دهم، ج ٣، ص ٣٧.