تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٧٨ - تحليلهايى از دعا و درخواست حضرت ابراهيم عليه السلام

فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ اَلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اِجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ اُدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اِعْلَمْ أَنَّ اَللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌؛[١]پروردگارا به من بنما كه چگونه مردگان را زنده خواهى كرد؟ خداوند فرمود مگر باور ندارى‌؟ گفت: چرا و لكن مى‌خواهم با مشاهده آن دلم آرام گيرد. فرمود چهار مرغ بگير و گوشت آنها را بهم بكوب و در هم بياميز. آنگاه هر قسمتى را سر كوهى بگذار سپس آن مرغان را بخوان تا بسوى تو شتابان پرواز كنند و بدان كه خداوند بر همه چيز توانا و دانا است.)

تحليل‌هايى از دعا و درخواست حضرت ابراهيم عليه السلام

در مورد آيۀ فوق ١ - از امام صادق عليه السلام نقل شده كه حضرت ابراهيم مردارى را ديد، درندگان زمين و دريا و هوا آنرا پاره پاره كرده و مى‌خورند، از خداوند پرسيد مى‌دانم ذرّات اين مردار را از شكم درندگان و پرندگان و حيوانات دريائى جمع آورى مى‌كنى اما به من نشان بده چگونه آنها را زنده مى‌كنى تا با چشم سر مشاهده كنم.

٢ - از عبداللّه بن عباس مفسّر قرآن و از اصحاب پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده فرشته به حضرت ابراهيم عليه السلام بشارت داد خداوند او را به دوستى خود گرفته و دعا و درخواست او را اجابت مى‌كند و با دعايش مردگان را حيات مى‌بخشد.

سپس ابراهيم عليه السلام از خداوند درخواست كرد - براى خاطر جمعى و اطمينان قلب خودش به اين بشارت يعنى بر گزيدن به مقام دوستى خود و قدرت احياء اموات - اين كار را انجام بدهد.

٣ - در خواهش ابراهيم عليه السلام نزاعى بود كه نمرود با او داشت در مورد احياء اموات و ادّعا مى‌كرد من زنده مى‌كنم و مى‌رانم و از راه عوامفريبى و مغالطه يك زندانى محكوم به اعدام را آزاد كرد و يك نفر را بى جرم و گناه كشت. حضرت ابراهيم فرمود: اين احياء حقيقى نيست و عرض كرد پروردگارا به من بنمايان به چه

[١]- بقرة / ٢٦١