تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٤ - دعا وسيله تأمين خواستهها

سختيها و گرفتاريها به درگاه خدا رو آورند و براى دستيابى و رسيدن به درخواستهاى خود به دعا بپردازند. بلكه حتى در شرايط عادى هم به شكر و سپاس و حمد و ثنا مشغول بودند و دعا را نوعى عبادت مى‌دانستند مانند حضرت داود و سليمان عليه السلام كه وقتى خداوند به آنها نعمتهاى فراوان داد به داود علم قضاوت داد و آهن را در دست او نرم كرد و به سليمان آشنايى به زبان پرندگان و حيوانات، تسخير شياطين و جن و هوا نوردى و حكومت بى مانند داد كه در مقام شكر گذارى عرض كردند: (اَلْحَمْدُ لِلّهِ اَلَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ اَلْمُؤْمِنِينَ‌؛[١]حمد وسپاس از آن خدائى است كه مارا بر بسيارى از بندگان مؤمنش برترى داد).

دعا وسيله تأمين خواسته‌ها

[٣] - بخش ديگرى از دعاهاى انبيا درباره خواسته‌هاى مادى و معنوى خود و يا پيروانشان مى‌باشد كه در تمام مراحل دنيوى و اُخروى و مادى و معنوى خود را وابسته و محتاج و نيازمند به قدرت نامتناهى و نامحدود پروردگار عالم مى‌دانند با توجه به قول خداوند كه مى‌فرمايد:

(يا أَيُّهَا اَلنّاسُ أَنْتُمُ اَلْفُقَراءُ إِلَى اَللّهِ وَ اَللّهُ هُوَ اَلْغَنِيُّ اَلْحَمِيدُ؛[٢]اى انسانها شما همگى نيازمند خدائيد در حاليكه او بى نياز و ستوده است.)

بهترين وسيله‌اى كه مى‌توان با آن خواسته‌ها و نيازهاى خود را از خدا خواست، دعا و درخواست از او است. خالق موجودات هستى راهى به نام دعا و نيايش را براى بندگانش اعلام فرموده كه مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم (اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ‌)٣.

[١]- نمل / ١٥

[٢]- فاطر / ١٥

[٣]- مؤمن / ٦٠