مى‌شود كه حضرت صاحب الزمان، عليه‌السلام، براعمال شيعيان آگاهى دارند. پس از اطلاع از اين حقيقت عمده آن است كه هر كس در حد توان خود به گونه‌اى عمل كند كه موجبات شادى پيامبر اكرم، صلى‌الله عليه‌وآله، و ائمه‌اطهار، عليهم‌السلام، را فراهم سازد در اين باره هم نقل است كه روزى امام صادق، عليه‌السلام، خطاب به اصحاب و مردمى كه در مجلس آن حضرت حضور داشتند فرمودند:

چرا رسول خدا، صلى‌الله عليه‌وآله، را از خود مى‌رنجانيد؟

شخصى از حضرت سؤال كرد:

يابن رسول ما چگونه رسول‌خدا، صلى‌الله عليه‌وآله، را ناراحت مى‌كنيم؟

حضرت صادق، عليه‌السلام، فرمودند:

مگر نمى‌دانيد كه كليه اعمال شما بر رسول‌خدا، صلى‌الله عليه‌وآله، عرضه مى‌شود پس اگر معصيتى در اعمال شما مشاهده نمايد باعث ناراحتى و رنجش خاطر او خواهد شد. پس با اعمال بدتان پيامبراكرم، صلى‌الله عليه‌وآله، را ناراحت نكنيد بلكه سعى كنيد با اعمال خوبتان او را خوشحال و مسرور سازيد.

پى‌نوشتها:

[١]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٥.

[٢]. سوره توبه (٩)، آيه ١٠٥.

[٣]. الكلينى، محمدبن يعقوب، ج ١، كتاب الحجة، باب عرض الاعمال على النبى و الائمة، ص ٢١٩، ح ١.

[٤]. همان، ص ٢١٩، ح ٤.

يك كتاب در يك مقاله‌

نام كتاب: سيماى امام مهدى، عليه‌السلام، در شعر عربى‌

مؤلف: دكتر حسن عبداللهى‌

به كوشش: مركز مطالعات و تحقيقات صاحب‌الزمان، عليه‌السلام‌

ناشر: انتشارات مسجد مقدس جمكران‌

نوبت و تاريخ چاپ: اول- نيمه شعبان ١٤١٩

قيمت: ١٢٠٠ تومان‌

قرآن كريم ضمن آياتى شاعران را به دو دسته تقسيم مى‌كند:

الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ...إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ...[١] از اين تاريخ به بعد است كه شاعران هم همانند مجاهدان جهادگر و پاسداران مكتب در صف مبارزه با شرك و كفر و ترويج احكام الهى وارد ميدان مى‌شوند و در موقعيتهاى مختلفى كه نياز به وجود آنها است‌به ايفاء نقش مى‌پردازند.

در جنگها از طريق سرودن اشعار حماسى به تشويق و تهييج احساسات سربازان جبهه اسلام و در مجالس مناظره و مباحثات اعتقادى و علمى از طريق سرودن اشعار علمى و حكمى و همينطور در دورانى كه خفقان ناشى از حاكميت طواغيت‌بر جوامع اسلامى سايه مى‌افكند با استفاده از ظرائف و هنر ورزيهاى شاعرانه واقعياتى را كه حاكمان مانع از نقل آنها مى‌شدند به آيندگان منتقل مى‌كردند و بدينگونه از تحريف تاريخ جلوگيرى به عمل مى‌آوردند و ...

در استمرار چنين رسالتى است كه‌