ماهنامه موعود
(١)
شماره هجدهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
در آستانه تاريخى جديد
٢ ص
(٤)
آغاز مرحله سوم از حيات تاريخى
٢ ص
(٥)
آغاز و انجام با اميدوارى
٣ ص
(٦)
پايان تاريخ غرب و آغاز تاريخ جديد
٤ ص
(٧)
انقلاب اسلامى و تاريخ آينده
٥ ص
(٨)
در محضر دوست
٦ ص
(٩)
انقلاب به نام خدا
٨ ص
(١٠)
چشمه آيات حسن
١٠ ص
(١١)
زمزمه هاى ظهور
١٢ ص
(١٢)
1 انتظار، رمز پايدارى و پويايى شيعيان
١٢ ص
(١٣)
2 ظهور ناگهانى فرا مى رسد
١٤ ص
(١٤)
3 نهى از تعيين وقت براى ظهور
١٤ ص
(١٥)
4 ظهور را از نزديك ببينيم
١٥ ص
(١٦)
5 توجه به نشانه هاى ظهور
١٥ ص
(١٧)
6 دعا براى تعجيل فرج
١٥ ص
(١٨)
حديث عشق و انتظار
١٧ ص
(١٩)
در مطبوعات
١٨ ص
(٢٠)
مشاهدات افسر ترك از نزول عذاب الهى در هنگام وقوع زلزله تركيه
١٨ ص
(٢١)
تأثير شگرف اسلام در جامعه آمريكا
١٩ ص
(٢٢)
واكنش مفتى تراونيك در قبال درخواست توقف احداث يك مسجد
٢٠ ص
(٢٣)
احداث مسجد جديد در برلين
٢١ ص
(٢٤)
اراده يك دختر مسلمان، سياست شركت اتوبوسرانى تورنتو را تغيير داد
٢١ ص
(٢٥)
سينما؛ انتظار، مهدويت
٢٢ ص
(٢٦)
جمال شورجه (نويسنده و كارگردان)
٢٢ ص
(٢٧)
جواد شمقدرى (نويسنده و كارگردان)
٢٣ ص
(٢٨)
دكتر محمد مددپور (محقق و نويسنده)
٢٣ ص
(٢٩)
كيومرث پوراحمد (نويسنده و كارگردان)
٢٣ ص
(٣٠)
سيدعليرضا سجادپور (نويسنده و تهيه كننده)
٢٤ ص
(٣١)
محمدحسين جعفريان (نويسنده، عكاس و فيلمبردار)
٢٥ ص
(٣٢)
ناصر شفق (تهيه كننده و مدير انجمن سينماى دفاع مقدس)
٢٥ ص
(٣٣)
حسين پاكدل (مسؤول تئاتر شهر و دبير جشنواره فيلم كودك و نوجوان)
٢٥ ص
(٣٤)
محمد كاسبى (بازيگر)
٢٦ ص
(٣٥)
بهزاد بهزادپور- (كارگردان و بازيگر)
٢٦ ص
(٣٦)
عبدالله اسكندرى
٢٦ ص
(٣٧)
دكتر محمود عزيزى (نويسنده و بازيگر)
٢٦ ص
(٣٨)
اميرحسين مدرس (مجرى تلويزيون، بازيگر و نويسنده)
٢٦ ص
(٣٩)
يك سال و دو «غدير»
٢٧ ص
(٤٠)
عصر امام خمينى قدس سره
٢٨ ص
(٤١)
شعر و ادب
٣٢ ص
(٤٢)
رجعت
٣٢ ص
(٤٣)
كتاب بهار
٣٢ ص
(٤٤)
صبح فرج
٣٢ ص
(٤٥)
آفتاب
٣٢ ص
(٤٦)
آرزوى ديدار امام زمان
٣٣ ص
(٤٧)
در انتظار رؤيت خورشيد
٣٣ ص
(٤٨)
گل نرگس
٣٤ ص
(٤٩)
ماه دل آرا
٣٥ ص
(٥٠)
هزاره گرايى در فلسفه تاريخ مسيحيت
٣٦ ص
(٥١)
هزاره گرايى در جهان اسلام
٣٦ ص
(٥٢)
ششصد و شصت و شش
٣٧ ص
(٥٣)
در جستجوى دجال
٣٩ ص
(٥٤)
شور و هيجان سال 1000 و 2000 م
٤٠ ص
(٥٥)
نتيجه
٤١ ص
(٥٦)
چرا تلاش !؟
٤٢ ص
(٥٧)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٤٤ ص
(٥٨)
«كيسانيه، محمد حنفيه و كوه رضوى»
٤٤ ص
(٥٩)
حكومت علوى، الگوى حكومت مهدوى (بخش پايانى)
٥٠ ص
(٦٠)
1 ويژگيهاى يك مدير شايسته
٥٠ ص
(٦١)
الف) كارايى
٥٠ ص
(٦٢)
ب) اطاعت از رهبر و حكومت مركزى
٥٠ ص
(٦٣)
ج) دلسوزى براى بيت المال
٥١ ص
(٦٤)
د) اعتقاد به حقوق متقابل مردم و حكومت
٥١ ص
(٦٥)
ه) فدا نكردن دين پاى مصلحت
٥٢ ص
(٦٦)
و) دورى از تجمل گرايى و چاپلوسى
٥٢ ص
(٦٧)
ز) افراد ضعيف يا خائن از او احساس امنيت نكنند
٥٢ ص
(٦٨)
2 نظارت خاص بر كارگزاران
٥٣ ص
(٦٩)
3 نظارت عمومى
٥٣ ص
(٧٠)
4 انجام كارها از راههاى قانونى
٥٤ ص
(٧١)
5 نشان دادن لغزشگاهها به كارگزاران
٥٤ ص
(٧٢)
6 تشويق
٥٤ ص
(٧٣)
7 تنبيه
٥٥ ص
(٧٤)
تكليف عاشقان
٥٧ ص
(٧٥)
طاووس باغ
٥٨ ص
(٧٦)
يك سبو عطش
٦٢ ص
(٧٧)
روايت سوم
٦٢ ص
(٧٨)
برخى از نكات اين روايت
٦٢ ص
(٧٩)
نتيجه روايت
٦٣ ص
(٨٠)
چند پرسش
٦٤ ص
(٨١)
ميراث مكتوب
٦٧ ص
(٨٢)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٨٣)
مظهر جمال و جلال خدا
٦٨ ص
(٨٤)
پرسش و پاسخ
٧٠ ص
(٨٥)
1- مساله علم امام
٧١ ص
(٨٦)
2- اخبار عرض اعمال
٧١ ص
(٨٧)
يك كتاب در يك مقاله
٧٢ ص
(٨٨)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٧٤ ص
(٨٩)
تجلى انتظار
٧٦ ص
(٩٠)
موعود و جشن ميلاد
٧٨ ص
(٩١)
1- سومين مسابقه بزرگ در انتظار موعود
٧٨ ص
(٩٢)
2- نخستين جشنواره فرهنگى، هنرى انتظار
٧٨ ص
(٩٣)
اهداف جشنواره
٧٩ ص
(٩٤)
3- برگزارى «مسابقه بزرگ در انتظار فرج»
٨٠ ص
(٩٥)
گمشده
٨١ ص
(٩٦)
حديث نياز
٨٢ ص
(٩٧)
توضيح بر يك ترجمه
٨٤ ص
(٩٨)
فهرست مطالب يك ساله موعود (شماره هاى 10 تا 17)
٨٦ ص
(٩٩)
ويژه نامه عيد غدير خم
٩٧ ص
(١٠٠)
پيام آخرين غدير
٩٨ ص
(١٠١)
شكوفه امامت بر شاخسار نبوت
٩٩ ص
(١٠٢)
غدير، جارى در همه اعصار
١٠١ ص
(١٠٣)
پيشكش به آستان مقدس مولاى متّقيان، حضرت على (ع)
١٠٤ ص
(١٠٤)
آشناى ديرين صبر
١٠٤ ص
(١٠٥)
ميلاد
١٠٤ ص
(١٠٦)
غدير
١٠٤ ص
(١٠٧)
شهادت
١٠٤ ص
(١٠٨)
مولا
١٠٤ ص
(١٠٩)
گل پنبه
١٠٤ ص
(١١٠)
سفر سبزينه
١٠٥ ص
(١١١)
ولايت و عبادت
١٠٧ ص
(١١٢)
آيه ولايت
١٠٨ ص
(١١٣)
سخن عبدالرزاق لاهيجى
١٠٨ ص
(١١٤)
سخن سيد عبدالله شبر
١٠٩ ص
(١١٥)
نكته سنجى صاحب مثنوى
١١٠ ص
(١١٦)
بازنگرى در تفسير «ولى»
١١٠ ص
(١١٧)
يك خطا در يك ترجمه
١١١ ص
(١١٨)
على پس از پيامبر
١١٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٩ - «كيسانيه، محمد حنفيه و كوه رضوى»

آنجا را مخفيگاه ايشان دانسته، در انتظار بودند كه روزى وى از كوه رضوى ظاهر شده، از سرزمين مكه قيام كند و جهان را پر از عدل و داد نمايد.

روى اين بيان كوه «رضوى» هيچ ارتباطى با «مهدى موعود» و اعتقاد شيعه اثناعشرى در مورد حضرت بقية الله، ارواحنافداه، ندارد.

پس چگونه است كه در فرازى از «دعاى ندبه» واژه «رضوى» به كار رفته و با محل اقامت حضرت ولى عصر، ارواحنافداه، گره خورده است؟!

و اينك متن دعاى ندبه: ليت شعرى اين استقرت بك النوى؟ بل اى ارض تقلك او ثرى؟ ابرضوى او غيرها ام ذى طوى؟ عزيز على ان ارى الخلق و لاترى ...

اى كاش مى دانستم كه در كجا مسكن گزيده اى؟ يا كدامين سرزمين تو را در آغوش كشيده؟ آيا در كوه رضوى هستى؟ يا در ذى طوى؟ يا جاى ديگر؟ بر من سخت گران است كه همگان را ببينم ولى تو ديده نشوى ...[١]

براى اينكه پاسخ اين پرسش براى همگان روشن شود، جايگاه «رضوى» و «ذى طوى» را در كلمات معصومين، عليهم السلام، بررسى مى كنيم تا پيوند اين دو نقطه با وجود اقدس حضرت بقية الله، ارواحنافداه، و عدم ارتباط آنها با جناب محمد حنفيه آشكار گردد.

ادامه دارد

پى نوشتها:


[١]. ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغة، چاپ قاهره، ج ١، ص ٢٤٥.

[٢]. الشيخ الطوسى، اختيار معرفة الرجال، چاپ دانشگاه، ص ٧٠.

[٣]. المامقانى، تنقيح المقال، چاپ نجف، ج ٣، ص ١١١.

[٤]. الشريف الرضى، نهج البلاغة، صبحى صالح، خطبه ١١، ص ٥٥.

[٥]. ابن ابى الحديد، همان.

[٦]. ابن خلكان، وفيات الاعيان، ج ٤، ص ١٧٢.

[٧]. ابن منظور، مختصر تاريخ دمشق، ج ٢٣، ص ١٠٣.

[٨]. الذهبى، سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ١٢١.

[٩]. الشيخ الطوسى، همان، ص ١٢١؛ ابن شهراشوب، مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ١٢١.

[١٠]. ابن بابويه، الامامة والتبصرة، ص ١٩٥؛ الكلينى، اصول الكافى، ج ١، ص ٣٤٨؛ الشيخ الطوسى، كتاب الغيبة، چاپ قم، ص ١٨.

[١١]. الطبرسى، امين الاسلام، اعلام الورى، ج ١، ص ٤٨٦.

[١٢]. وداد القاضى، الكيسانية فى التاريخ و الادب، ص ٩١.

[١٣]. البلاذرى، انساب الاشراف، ج ٥، ص ٢١٨.

[١٤]. الشهرستانى، الملل و النخل، ج ١، ص ١٤٩.

[١٥]. ابن خلدون، المقدمة، ص ١٩٨.

[١٦]. ابن منظور، مختصر تاريخ دمشق، ج ٢٣، ص ٩٩.

[١٧]. ابن الجوزى، تذكرة الخواص، ص ٢٦٣.

[١٨]. وداد القاضى، همان، ص ١٢٣.

[١٩]. ابن سعد الكاتب، الطبقات الكبرى، ج ٥، ص ٩٧.

[٢٠]. الذهبى، سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ١٢٢.

[٢١]. ابن سعد، همان، ص ١١٠.

[٢٢]. الشهرستانى، همان.

[٢٣]. الذهبى، همان، ص ١٢٨.

[٢٤]. ابن الجوزى، همان، ص ٢٦٨.

[٢٥]. المامقانى، همان، ص ١١٢.

[٢٦]. الياقوت الحموى، معجم البلدان، ج ٣، ص ٥١.

[٢٧]. المقدسى، البدء و التاريخ، چاپ شالون سورمارن فرانسه، ج ٥، ص ١٢٩.

[٢٨]. همان، ص ١٢٨.

[٢٩]. وداد القاضى، همان، ص ١٧٢.

[٣٠]. الشهرستانى، همان، ج ١، ص ١٥٠.

[٣١]. الاشعرى، المقالات و الفرق، ص ٢٦- ٤٠.

[٣٢]. همان، ص ٣١.

[٣٣]. النوبختى، فرق الشيعه، ص ٢٩.

[٣٤]. المسعودى، مروج الذهب، ج ٢، ص ٩٦.

[٣٥]. الكثير، الديوان، ج ٢، ص ١٨٦.

[٣٦]. السيد الحميرى، الديوان، ص ٢٩٥؛ ابن المعتز، طبقات الشعراء، ص ٣٣؛ الشريف المرتضى، الفصول المختارة، ج ٢، ص ٢٩٩.

[٣٧]. الاصفهانى، الاغانى، ج ١١، ص ٤٦.

[٣٨]. المقدسى، همان، ص ١٣١.

[٣٩]. الاشعرى، همان، ص ٢١.

[٤٠]. الشهرستانى، همان، ص ١٤٧.

[٤١]. ابن الاثير، الكامل فى التاريخ، ج ٣، ص ٢٩٩.

[٤٢]. البلاذرى، همان، ص ٢٢٩.

[٤٣]. ابن حزم الاندلسى، جمهرة انساب العرب، ص ٣٨٧.

[٤٤]. الشريف المرتضى، همان، ج ٢، ص ٣٠٥.

[٤٥]. الاشعرى، همان، ص ٣٦؛ النوبختى، همان.

[٤٦]. اليعقوبى، التاريخ، ج ٣، ص ٩.

[٤٧]. ابن الجزرى، غاية النهاية، ج ٢، ص ٢٠٤.

[٤٨]. ابن سعد، همان، ج ٥، ص ١١٦.

[٤٩]. الشريف المرتضى، همان، ج ٢، ص ٢٩٨.

[٥٠]. ابن الطاووس، السيد على بن موسى، مصباح الزائر، ص ٤٥١.