در بخش خصوصى سينماى ايران- من به عنوان يك عضو- كوچكترين علاقه‌اى در تهيه كنندگان بخش خصوصى براى توليد فيلم‌هايى با مفهوم انتظار نمى‌بينم، چون اين گونه تهيه كنندگان فقط به گيشه مى‌انديشند و معتقدند كه در كارهاى سينمايى، صحبت از انتظار و ولايت‌به كار گيشه نمى‌آيد. بنابراين به سراغ اين مضامين نمى‌روند.

در بخش دولتى هم متاسفانه مراكزى كه سابق براين باوجهه انقلابى و دينى خود فيلمهايى با مضامين معنوى و الهى توليد مى‌كردند، امروزه با سرمايه بيت‌المال، فيلمهايى مبتذل با مضامينى پيش پا افتاده توليد مى‌كنند و به طور كلى مى‌توان گفت، رنگ و بوى انقلاب، انتظار، ولايت و مهدويت از آثار سينمايى رخت‌بربسته است.

بهزاد بهزادپور- (كارگردان و بازيگر):

بزرگى مى‌گويد: از كوزه همان برون تراود كه دراوست.

عبدالله اسكندرى‌

(طراح گريم و چهره پرداز):

تصور مى‌كنم پس از انقلاب بار معنوى فيلمهاى ما بسيار زياد شده است. بى‌انصافى است كه اگر اين فضا را ناديده بگيريم. سينماى دفاع مقدس نيز در اين ميانه بسيار مؤثر بوده است. ضمن اين كه سينما هم هنر است و هم صنعت. مضافا اينكه بايد به وجه اقتصادى آن نيز توجه داشت. توجه به وجه معنوى نبايد از وجه اقتصادى سينما بكاهد.

دكتر محمود عزيزى (نويسنده و بازيگر):

به نظر من سرمايه‌گذارى بر روى اين مقولات در درجه اول بايد توسط نهادهايى صورت گيرد كه با انگيزه كار دينى و معنوى و مهدوى شكل گرفته‌اند. در درجه دوم هم فيلمسازان بايد الگوبرداريهاى مناسب از اين مقوله داشته باشند و آن را به كار بندند. ولى متاسفانه از سينمايى كه تهيه كننده فقط به گيشه مى‌انديشد و رنگ و بوى معنوى در آن به چشم نمى‌خورد چگونه انتظار داريد مفاهيم الهى، آرمانى، و امام زمانى را به كار گيرد!؟

اميرحسين مدرس (مجرى تلويزيون، بازيگر و نويسنده):

هزار مرتبه شويم دهان به مشك و گلاب هنوز نام تو بردن، كمال بى ادبى است.

اينكه چرا درباره وجود مقدس حضرت حجت- سر و جانم فدايش- فيلمى ساخته نشده، محل تامل است. فكر مى‌كنم نخست‌بايد بستر مناسب براى ساختن چنين فيلمهايى به وجود بيايد.

ساختن فيلم با چنين مفهوم بلندى، مستلزم شناخت دقيق سينما و شناخت و درك عميق مفاهيم اعتقادى است و در نهايت عشق و ارادت؛ اينها همه با هم بايد باشند تا كار انجام پذيرد و گرنه عشق وارادت تنها در اين عرصه- راه به جايى نخواهد برد.