اهل بيت پيامبر (ص)، صراط مستقيم هدايت و پايه‌هاى سعادت مسلمانان به شمار مى‌روند. در عظمت آنان همين بس كه خداى تعالى در قرآنش از ايشان ياد كرده و بر آنان سلام مى‌فرستد. براى آگاهى بيشتر با اين موضوع، به يك مناظره تاريخى مى‌نگريم:

روزى امام رضا (ع) در مجلس مأمون بود و گروهى از دانشمندان عراق و خراسان نيز حضور داشتند. مأمون رو به دانشمندان مجلس كرد و از آنان پرسيد:

مراد خداوند از برگزيدگان در آيه «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا؛ سپس اين را به بندگان خود كه آنان را برگزيده بوديم، به ميراث داديم.»، كيانند؟

دانشمندان حاضر گفتند: مقصود خداى تعالى، همه امّت اسلام است.

آنگاه مأمون، اين پرسش را از امام رضا (ع) پرسيد. حضرت فرمود:

من، گفته اينان را نمى‌گويم. منظور خداوند در اين آيه، (عترت پاك) است و سپس آن را توضيح داد.

آنگاه در آن مجلس درباره اهل بيت پيامبر (ص) سخن به ميان آمد و امام با بيان آياتى از قرآن، در اين باره به گونه‌اى گسترده بحث كرد.

حضرت ضمن سخنان خود، آيه‌ «إِنَّاللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ...» را تلاوت كرد و در توضيح آن فرمود:

گروهى خدمت پيامبر شرفياب شدند و عرض كردند: يا رسول الله! سلام بر شما را دانستيم، صلوات بر شما چگونه است؟

فرمود: «بگوييد الّلهمّ صلّ على محمّد و آله كما صلّيت على ابراهيم و على آل ابراهيم، انّك حميد مجيد.»

آنگاه امام رضا (ع) از حاضران پرسيد:

«آيا ميان شما و مردم در چگونگى اين صلوات اختلافى هست؟ گفتند: نه. مأمون نيز گفت: اين صلوات از چيزهايى است كه هيچ اختلافى در آن نيست و اجماع امّت بر آن است.

سپس مأمون از امام رضا (ع) پرسيد: آيا در قرآن راجع به «پيامبر»، چيزى روشن‌تر از آنچه فرموديد، وجود دارد؟

امام فرمود: «آرى، به من بگوييد خداوند از كلمه «يس‌» كه در قرآن شريف آورده، چه كسى را قصد نموده است؟»

دانشمندان گفتند: مقصود از اين آيه، حضرت محمّد است و هيچ كس در آن شكّى ندارد.

امام فرمود: «خداوند در اين آيه به محمّد و خاندانش، فضيلتى بخشيده كه هيچ كس به ژرفاى آن فضيلت دست نمى‌يابد؛ مگر كسى كه بيانديشد.»

سپس در تفسير آيه فرمود:

«خداى تعالى بر كسى سلام نكرده؛ مگر بر پيامبران و فرمود: سلام بر نوح، سلام بر ابراهيم، سلام بر موسى و هارون و نفرموده: