ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - تعاريف گوناگون از «شيعه» به عنوان يك جماعت متمايز سياسى، مذهبى

موضوع «نصّ و وصيّت» به عنوان مبناى برترى و از اعتقاد به امامت فرزندان آن حضرت، كه در تعاريف بعدى آمده است، سخن به ميان نياورده‌اند؛

٢. در تعاريف ديگرى از «شيعه»، علاوه بر اعتقاد به برترى امامت حضرت على (ع)، تنصيص به امامت آن حضرت از سوى پيامبر (ص) به عنوان مبناى پذيرش اين اعتقاد نيز ذكر شده است. براى نمونه، شيخ طوسى از عالمان نامدار شيعى، ويژگى شيعى و وجوه امتياز آن را اعتقاد به امامت حضرت على (ع) بر اساس اراده الهى و وصيّت پيامبر (ص) دانسته است. وى با تأكيد بر اين ويژگى، ديدگاه شاخه «سليمانيّه» از فرقه «زيديّه» را كه با وجود پذيرش برترى امام على (ع) بر ديگر اصحاب، اعتقادى به منصوص بودن امامت آن حضرت نداشتند،[١] خروج از تشيّع دانسته، آنان را غير شيعى قلمداد مى‌كند.[٢]

٣. با اين حال، با تعاريف ديگرى از «شيعه» روبه‌رو هستيم كه علاوه بر ويژگى‌هاى مورد اشاره، موضوع اعتقاد به امامت اولاد آن حضرت نيز در آنها مطرح شده است:

شهرستانى «شيعه» را چنين تعريف مى‌كند:

شيعه كسانى هستند كه به گونه‌اى خاص پيرو على (ع) بوده و به امامت و