ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٧ - اشاره

امام حسين (ع)» انجام مى‌شود. سال بعد و در دوره هارون، ادريس فرار مى‌كند. او به سمت مناطق شرقى و مركزى به سبب حاكميّت و سلطه جدّى عبّاسيان نمى‌تواند برود، از همين رو به سمت مغرب متوارى مى‌شود. در اين مسير تا شمال آفريقا، شيعيان مخفى به او كمك مى‌كردند و مشهورترين آنان ابن واضح يعقوبى، پدر يعقوبى مورّخ است كه در آن زمان مسئول پست و بريد است و امور نامه‌رسانى و امنيّتى دست او بود. هارون دستور داده بود تا تمام راه‌ها را ببندند و به شدّت همه مسيرها كنترل شود. ابن واضح خودش شخصاً ادريس را به سمت «تونس» مى‌برد. خبر كه به هارون مى‌رسد دستور مى‌دهد سر ابن واضح را قطع كنند.

ادريس در تونس نمى‌ماند و به جنوب و صحرا مى‌رود و آنجا با بربرها وصلت مى‌كند. بربرها هم كه او را از نزديك مى‌بينند و ويژگى‌هايش را مشاهده مى‌كنند، گرايش عجيبى به تشيّع پيدا مى‌كنند. او از آنجا به «وليلى» يا «تاهرت» يكى از شهرهاى «مغرب» مى‌رود و در آنجا مستقر شده و به كمك بربرها در سال ١٧٢ ه. ق. دولتى تشكيل مى‌دهد كه در تاريخ به «ادريسيان» معروف شد. اين‌