«در بهشت درجه‌اى به نام «وسيله» است. هر گاه خواستيد، هنگام دعا، چيزى برايم بخواهيد، مقام وسيله را از خداوند خواستار شويد. گفتند: يا رسول الله! چه كسانى در اين درجه (مخصوص) با شما همنشين خواهند بود؟ فرمود: على، فاطمه، حسن و حسين.»[٢]

علّامه امينى در منقبت بيست و ششم از مناقب حضرت زهرا (س) مى‌نويسد:

از مناقب حضرت زهرا (س) همراه بودن او با پدر، همسر و فرزندانش در درجه وسيله است. آنجا پايتخت عظمت حضرت حق، تبارك و تعالى است و جز پنج تن (ع) هيچ يك از انبيا، اوليا، مرسلين، صالحان و فرشتگان مقرّب كسى بدان راه نمى‌يابد.

٤. سكونت در حظيرة القدس‌

سيوطى در «مسند» مى‌نويسد:

«فاطمه و على و حسن و حسين در جايگاهى بهشتى به نام «حظيرةالقدس» در زير گنبدى سفيد به سرمى‌برند كه سقف آن عرش پروردگار است.»[٣]

پيامبر خدا (ص) فرمودند:

«در قيامت، جايگاه من و على و فاطمه و حسن و حسين سرايى زير عرش پروردگار است.»

نويسنده «خصايص فاطمه»، ضمن بيانى مفصّل درباره حظيرةالقدس، مى‌نويسد:

والاترين جايگاه‌ها در بهشت حظيرة القدس است.[٤]

٥. بخشيدن چشمه تسنيم به فاطمه (س)

طبرى از همام بن ابى على چنين نقل مى‌كند:

به كعب الاحبار گفتم: نظرت درباره شيعيان على بن ابى طالب (ع) چيست؟

گفت: اى همام! من اوصافشان را در كتاب خدا مى‌يابم. اينان پيروان خدا و پيامبرش و ياران دين او و پيروان ولى‌اش شمرده مى‌شوند.

اينان بندگان ويژه خدا و برگزيدگان اويند. خدا آنها را براى دينش برگزيد و براى بهشت خويش آفريد.

جايگاهشان در فردوس اعلاى بهشت است. در خيمه‌اى كه اتاق‌هايى از مرواريد درخشان دارد، زندگى مى‌كنند. آنان از مقرّبين ابرارند و سرانجام از جام «رحيق مختوم» مى‌نوشند.

رحيق مختوم چشمه‌اى است كه به آن «تسنيم» گفته مى‌شود و هيچ كس جز آنها از آن چشمه استفاده نخواهد كرد. تسنيم، چشمه‌اى است كه خداوند آن را به فاطمه (س)، دختر پيامبر (ص) و همسر على بن ابى طالب (ع) بخشيد و از پاى ستون خيمه فاطمه جارى مى‌شود. آب آن چشمه چنان گواراست كه به سردى كافور و طعم زنجبيل و عطر مُشك شباهت دارد ....[٥]

خدايا ما را از شفاعت آن دُرّ گرانبها بى‌نصيب مگذار.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. بحارالأنوار، ج ٤٣، ص ٢٢٥.

[٢]. فاطمة الزهراء، علّامه امينى، ص ٧٤؛ امالى صدوق، ص ١٦.

[٣]. بحارالأنوار، ج ٤٣، ص ٢٢٥.

[٤]. امالى، صدوق، ص ١٦.

[٥]. مناقب على بن ابى‌طالب، ص ٦٣.

[٦]. بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٢٢٠.

[٧]. همان، ص ٢٢١.

[٨]. همان.

[٩]. همان، ص ٢٢٢.

[١٠]. تفسير فرات كوفى، ص ١١٤.

[١١]. بحارالأنوار، ج ٤٣، ص ١٥.

[١٢]. تفسير فرات كوفى، ص ١١٤.

[١٣]. ذخائر العقبى، ص ٤٨.

[١٤]. كنايه از غذاهايى بسيار خوب است.

[١٥]. بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٢٢٧.

[١٦]. القطره، ص ١٩٢؛ سوره فاطر (٣٥)، آيه ٣٤.

[١٧]. بحارالأنوار، ج ٤٣، ص ٢٢٧.

[١٨]. همان، ص ٧٦.

[١٩]. فاطمة الزهراء، ص ٩٩.

[٢٠]. مسند فاطمه، ص ٤٥؛ كفاية الطالب، ص ٣١١.

[٢١]. خصايص فاطمه، ص ٣٤١.

[٢٢]. بشارة المصطفى، ص ٥٠.