ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦١ - ٩- ٢ اذان و اقامه گفتن پيامبر (ص) در گوش حضرت فاطمه (س)
قبلًا توسط حورالعين آماده گشته بود، به او خورانيد و در آب كوثر شستوشو داد و با دو پارچه سفيد رنگ كه از شير، سفيدتر و از مشك و عنبر خوشبوتر بودند، يكى را بر بدن نوزاد و ديگرى را بر سر او بست. ٥٨
اين نوزاد همان كوثر، حقيقت خير فراوان است كه خداوند وعدهاش را به پيامبر (ص) داده بود كه: «ما به تو كوثر عطا مىكنيم.»
٦- ٢. شهادت بر توحيد، نبوّت و امامت، اوّلين و آخرين رسالت
حضرت فاطمه (س) نوزاد در بدو تولّد خود، لب به سخن گشود:
«فَنَطَقَتْ فَاطِمَةُ (س) بِشَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ أَنَّ أَبِى رسولالله (ص) سَيِّدُ الْأَنْبِيَاءِ وَ أَنَّ بَعْلِى سَيِّدُ الْأَوْصِيَاءِ وَ أَنَّ وُلْدِى سَيِّدُ الْأَسْبَاطِ ثُمَّ سَلَّمَتْ عَلَيْهِنَّ وَ سَمَّتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ بِاسْمِهَا؛ ٥٩
خدايى جز الله نيست. پدرم رسول خداست و سرور تمام انبيا. همسرم على مرتضى (ع)، سرور تمام اوصيا و فرزندانم حسن و حسين: سرور تمام بنىآدم.
سپس نام تكتك فرزندان [معصومش] را برد و بر آنها سلام كرد.»
اينكه ديگران چه مىانديشيدند، مهم نيست؛ ما را همين حديث بس است براى صراط مستقيم. آنهايى كه اين حديث را باور ندارند، به سراغ آيات «قرآن كريم» بروند؛ آن هنگام كه حضرت مريم (س) فرزند خود را به روى دست به ميان آماج تير تهمتها و ناسزاها آورد، حضرت عيسى (ع) لب به سخن گشود و فرمود:
«إِنِّيعَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا؛ ٦٠
من بنده خدايم. به من كتاب داده است و مرا پيامبر قرار داده است.»
حال چگونه اين نوزاد سخن نگويد كه خود، دختر اشرف انبيا و همسر و مادر يازده انسان برتر از حضرت عيسى (ع) است؟
٧- ٢. بشارت اهل بهشت براى تولّد حضرت فاطمه (س)
در بخشى از حديث آمده است كه حضرت فاطمه (س) به حورالعين بهشتى لبخند زد:
«ضَحِكْنَ إِلَيْهَا وَ تَبَاشَرَتِ الْحُورُ الْعِينُ وَ بَشَّرَ أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِوِلَادَةِ فَاطِمَةَ (س)؛ ٦١
حورالعين و اهل بهشت يكديگر را براى تولّد فاطمه (س) بشارت گفتند.»
اينچنين است كه خداوند و بهشت به وجود او افتخار مىكند.
و إفتَخَرَ جبرئيلُ بِكَونِهِ مِنهُم؛ ٦٢
جبرئيل از اينكه از آنها (خاندان پيامبر) باشد، افتخار مىكند.
٨- ٢. رشد معجزهسان حضرت فاطمه (س)
كَانَتْ تَنْمِى فِى كُلِّ يَوْمٍ كَمَا يَنْمِى الصَّبِى فِى شَهْرٍ وَ فِى شَهْرٍ كَمَا يَنْمِى الصَّبِى فِى سَنَةٍ؛ ٦٣
حضرت فاطمه (س) در هر روز به اندازهاى رشد مىكردند كه بچّههاى ديگر در ماه به آن اندازه رشد مىكنند و هر ماه تا به حدّى كه بچّههاى ديگر در يك سال.
٩- ٢. اذان و اقامه گفتن پيامبر (ص) در گوش حضرت فاطمه (س)
از حضرت على (ع) روايت شده:
«هنگامى كه فاطمه (س) متولّد شد، پيامبر (ص) وارد شد و در گوش راست حضرت فاطمه (س) اذان و در گوش چپ او اقامه گفت و پيامبر (ص) با هر كس مانند اين انجام داد، از شيطان در امان ماند.» ٦٤
و اين تازه آغازى بود براى رازهاى پيچيده حضرت فاطمه (س) و ما فقط مىتوانيم بگوييم:
الّلهمَّ صَلِّ على فاطمةَ و أبيها و بَعلِها وَ بَنيها و السِّرالمُستَودِعِ فيها بِعَدَدِ ما احاطَ بِهِ عِلمُكَ.
و از او بخواهيم: «يا فاطمةُ! إشفَعى لَنا فى الجَنَّةِ»
لا تَقسَ فَضلَهُم لِلأنبياء أجَل فَإنَّ سَلمانَهُم بعدَ تصغيرِ سليمانُ؛ ٦٥
فضل و برترى آنها را با انبيا قياس نكن؛ همانا سلمانِ آنها را اگر (با لفظ) كوچك كنى، سليمان مىشود.
پىنوشتها در دفتر مجلّه و همچنين در كتاب ارزشمند «بدانيد من فاطمه هستم.» كه به زودى از سوى انتشارات موعود چاپ مىشود، موجود است.