ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - زهرا اگر نبود !

پوشانده است ابركبودى مدينه را

بر لب نمانده شوق سرودى مدينه را

قنديل ماه رنگ پريده است تا گرفت‌

گرد عزاى ياس كبودى مدينه را

اى ماه خسته! مرثيه‌اى ساز كرده‌اى؟

اى ابر بغض! عقده گشودى مدينه را؟!

يك عرش از ستاره ببين گريه مى‌كنند

در پرده فراز و فرودى مدينه را

زخم شناسنامه تاريخ ما فدك!

آيينه بهار كبودى مدينه را!!

دنيا بدون فاطمه، تاريك، سوت و كور

فرقى نداشت بود و نبودى مدينه را

اندازه تمام جهان نور هديه داد

يك جانماز و عطر سجودى مدينه را

بر گنبد بقيع دلم آشيان گرفت‌

با قاصدك نوشت درودى مدينه را

اين كفترِ ضريحِ درِ نيمِ سوخته است‌

لب تشنه دو قطره شهودى مدينه را

آتش گرفت اگرچه درى كرد شعله‌ور

دست پليد، دست يهودى مدينه را

با يك اشاره صاعقه مى‌ريخت آسمان‌

تشباد قهر عاد و ثمودى مدينه را

لب وانكرده غير دعاى قبيله را

نفرين كجا؟ كه فاطمه بودى مدينه را

آيينه نيستم كه بچينم گل حضور

يك استغاثه، اذن ورودى مدينه را

خاكم به سر كه قافيه‌انديش مانده‌ام‌

خالى است جاى سنگ صبورى مدينه را