ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠٩ - سرگذشت فدك

سرگذشت فدك‌

فلسفه اصلى مخفى بودن قبر حضرت زهرا (س) مربوط مى‌شود به وقايع و جسارت‌هايى كه از طرف خلفاى وقت و اطرافيان آنها، به آن بزرگوار وارد شده بود، در اين باره نقل شده است؛ هنگامى كه زمان رحلت حضرت زهرا (س) نزديك شد و در بستر به حالت احتضار به سر مى‌بردند، حضرت على (ع) به بالاى بسترشان آمدند و بعد از صحبت‌هايى كه با همديگر كردند، حضرت فاطمه (س) اجازه خواستند تا چند وصيّت به همسرشان على (ع) كنند.[١]

از جمله وصاياى حضرت زهرا (س) به على (ع) اين بود كه فرمودند:

«اى پسر عمو! اگر تا چند ساعت ديگر از دنيا رفتم، جنازه‌ام را شبانه تشييع كن و مراسم تشييع مرا اعمّ از غسل، كفن، نماز خواندن و دفن كردن بايد در محيطى مخفى و پنهان انجام دهيد و فقط به كسانى اجازه در تشييع دهيد كه ظلم و جفا نسبت به من روا نداشته‌اند.»

و حتّى به يك نقل، حضرت زهرا (س) تصريح كردند كه:

«نگذاريد ابى‌بكر و عمر بر من نماز بخوانند و در تشييع جنازه من شركت كنند.»

حال بحث در اين است كه علّت اجازه ندادن حضرت زهرا (س) در مراسم تشييع حضرت بيانگر چيست؟

يقيناً حضرت زهرا (س) با اين كارشان مى‌خواستند بار ديگر همانند جريان فدك مبارزه جديدى را با وصيّت‌نامه سياسى خويش شروع كنند كه ضربه سهمگينى به حكومت وقت وارد سازند.[٢]

فاطمه اطهر (س) با وصيّت خويش افكار خفته مردم «مدينه» را بيدار مى‌ساختند و توجّه افكار عمومى را نسبت به پايمال كردن حقّ خويش جلب مى‌كردند.[٣]

اميرالمؤمنين (ع) با عمل به وصيّت زهرا (س) اذهان جامعه را دچار شكّ و ترديد كردند و مشروعيّت خليفه را زير سؤال بردند و مظلوميّت حضرت زهرا (س) را بيشتر آشكار ساختند و اين سؤال را هميشه براى همگان مطرح كردند