ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠٧ - نتيجه
على (ع) و شيعيان حضرت زهرا (س) (به صورت مشترك)؛
١١. اشتراك در مبدأ خلقت بودن، در خوى و سرشت و در شئون ديگر آفرينش؛
١٢. اشتراك اهل بيت (ع) در كيفيّت خلقت يكسان ايجاب مىكند كه در تمام شئون ولايت در رديف يكديگر باشند؛
١٣. اشتراك اهل بيت (ع) در مقامات و درجاتى كه منحصر به پنج تن است و براى هيچ بشرى به آن درجات راهى نيست؛
١٤. مقام ركوب (سواره بودن) اهل بيت (ع) در روز قيامت، در بهشت و در هنگام سير در مواقف آخرت.
اشتراك اهل بيت (ع) در صلوات بر ايشان و كيفيّت زيارت ايشان.
نتيجه پانزده موضوع مزبور چهل منقبت مىباشند كه بسيارى از آنها از شئون ولايت و از خصوصيّات ولىّ الله هستند و حضرت زهرا (س) در اين مناقب با پيامبر (ص) و ديگر معصومان (ع) سهيم مىباشد و اين حاكى از مقام والاى وليّةاللهى آن حضرت است.
نتيجه
نتيجهاى كه از اين بحث به دست مىآيد آن است كه اوّلًا، حضرت زهرا (س) معصوم است و ثانياً، معصوم مطلق مىباشد. بنابراين، قول و فعل و تقرير او، سنّت اسلامى محسوب مىشود. ثالثاً، سنّت ايشان حجّت است. پس فرقى در حجّيت سنّت حضرت زهرا (س) با ساير ائمه اطهار (ع) نيست و اين تنها در مقام داشتن ولايت قابل طرح و بررسى مىباشد؛ چرا كه «سنّت» به اين معناى وسيع، منبع فقه اسلامى بوده و معيار آن هم تنها عصمت است و در نتيجه، حضرت زهرا (س) به خاطر عصمت و ولايت، يكى از منابع فقه اسلامى مىباشد.[١]
پىنوشتها:
١. دكتراى عرفان اسلامى، مدرّس حوزه و دانشگاه.
[٢]. محمّدرضا قمشهاى، رساله خلافت كبرا، ترجمه و شرح على زمانى قمشهاى، ص ١٩٠.
[٣]. جلال الدّين آشتيانى، شرح مقدّمه قيصرى بر فصوص الحكم، صص ٨٦٤- ٨٦٥.
[٤]. همان، ص ٨٧١.
[٥]. همان، ص ٨٧٢.
[٦]. همان، ص ٨٩٠.
[٧]. همان، ص ٩٠٦.
[٨]. حسن حسن زاده آملى، شرح فصّ حكمةعصمتيةفى كلمة فاطمية، ص ١٥٣.
[٩]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٣٣.
[١٠]. سوره آل عمران (٣)، آيه ٦١.
[١١]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٧.
[١٢]. همان، آيه ١٢٤.
[١٣]. سوره شورى (٤٢)، آيه ٢٣.
[١٤]. سوره دهر (٧٦)، آيه ٨٩.
[١٥]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٧٢.
[١٦]. طباطبايى، سيّد محمّد حسين، الميزان، ترجمه سيّد محمّدباقر موسوى همدانى، ج ٣٢، ص ١٨١.
[١٧]. عبدعلى بن جمعه عروسى حويزى، تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ٣٤٧.
[١٨]. اين روايات را سيوطى در الدُّر المنثور، بدخشانى از حافظ كبير، دارقطنى از ابن النجار، و ابن مغازلى در مناقبش با ذكر سند نقل كردهاند.
[١٩]. الميزان، ج ١، ص ٢٧٥، به نقل از: محمّد بن يعقوب كلينى، الكافى، ترجمه و شرح سيّد هاشم رسولى، ج ٢، ص ١١٧.
[٢٠]. ابراهيم امينى، فاطمه زهرا (س)، ص ٢٦.
[٢١]. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابى طالب، ج ٣، صص ٣٧٣- ٣٧٥.
[٢٢]. تفسير نورالثقلين، ذيل سوره احزاب، آيه ٧٢.
[٢٣]. جوادى آملى، عبدالله، زن در آينه جلال و جمال، ص ٣٩١.