ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٩ - پرسش و پاسخ
مىگفت:
«زنادقه در سال ١٢٨ ه. ق. ظاهر مىشوند و اين را از مصحف فاطمه به دست آوردم.» گفتم: مصحف فاطمه چيست؟ گفت: «وقتى پيامبر اكرم (ص) وفات يافت، حضرت فاطمه (س) بسيار غمگين گرديد. خداوند براى آرامش دل او فرشتهاى را بر او نازل كرد. اين فرشته آن حضرت را آرامش مىبخشيد و با او سخن مىگفت. فاطمه زهرا (س) به على (ع) اين حادثه را گفت. حضرت على (ع) به حضرت زهرا (س) فرمودند: «هر گاه فرشته را احساس كردى به من بگو.» فاطمه زهرا (س) هم، چنين كرد. پس از آن على (ع) آنچه را كه فرشته مىگفت، مىنوشت و به اين ترتيب كتابى جمعآورى كرد.»
سپس امام صادق (ع) فرمودند:
«بدان كه در مصحف فاطمه، حلال و حرام نيامده؛ بلكه علوم آينده آمده است».[١]
در حديث ديگرى نام فرشته را جبرئيل (ع) ذكر كرده است.[٢]
\* آيا حضرت جبرئيل امين (ع) غير از پيامبر (ص) بر ك س ديگرى وارد شده است؟
\* بنا بر روايات، حضرت جبرئيل (ع) بر حضرت زهرا (س) و ساير ائمّه (ع) هم وارد شده است. مثلًا درباره «صحيفه فاطميه»، كه در آن علوم آنچه تا قيامت واقع مىشود، نوشته شده، بر اساس روايتى كه از «كافى» از امام صادق (ع) رسيده است، آمده كه جبرئيل (ع) بر فاطمه زهرا (س) وارد مىشد و او را بر مصيبت پدرش تسليت مىگفت و خاطر او را مسرور مىگردانيد و از پدرش و مكان او، وى را خبر مىداد و از آنچه بعد از او نسبت به اولادش مىشود او را مطّلع مىنمود و على (ع) آنها را مىنوشت؛ يا در روايتى، حضرت على (ع) با شمارش فضايل و ويژگىهاى امام، اشاره مىكند كه آنان، مهبط جبرئيل روحالامين (ع) هستند و آن ملكه والا مقام بر آنها وارد مىشود.[٣]
امّا اينكه در عصر ما بر كسى وارد شده است، ما اطّلاعى نداريم و بعيد هم مىدانيم؛ زيرا نزول جبرئيل (ع) تنها بر انبيا و ائمه اطهار (ع) هست، نه غير از آنها.
\* آيا سندى در رابطه با حقّانيت و مظلوميّت شيعه و آتش زدن درِ خانه حضرت زهرا (س) توسط عُمَر داريم؟
\* پيش از پرداختن به موضوع مورد بحث، بايد چند نكته را يادآورى بكنيم:
الف) اعتقاد شيعه اين است كه پس از پيامبر اكرم (ص) جانشينان آن حضرت، امامان دوازدهگانه معصوم (ع) هستند و غير از آنان هيچ كس خليفه پيامبر (ص) نيست؛
ب) شيعه، حقّانيت خود را از پيامبر (ص) و امامان خود مىگيرد، نه از مسلمانان و براى همين در اعتقادات و رفتارهاى خود نيازى به تأييد ديگران ندارد؛
ج) در مظلوميّت شيعه كسى ترديد ندارد و شواهد مظلوميّت آنان در منابع تاريخى و روايى شيعه و سنّى آمده است؛
د) حسين بن على (ع)، برادران، فرزندان و ياران آن حضرت را به بدترين و غير انسانىترين شكل كشتند و خانواده او و خانواده يارانش را شهر به شهر بردند و حتّى قاتلان آن حضرت افتخار مىكردند كه پس از كشتن آن حضرت، بر بدنش اسب دواندند و اگر اين قاتلان، در زمان حضرت زهرا (س) هم بودند و حوادثى روى مىداد كه در جهت خلاف هوسهاى نفسانى آنان بود، آن حضرت را هم مىكشتند.
ه) يكى از مظاهر مظلوميّت اهل بيت پيامبر (ص) هجوم به خانه حضرت فاطمه (س) و حضرت على (ع) است. هجوم به خانه حضرت فاطمه (س)، مسئلهاى نيست كه قابل انكار باشد؛ بلكه هجوم به آن خانه، مانند مسئله عاشورا است و در طول تاريخ همواره به عنوان مظلوميّت فاطمه زهرا (س) و حضرت على (ع) مطرح بوده است و اين اهل بيت (ع) است كه مظلوم واقع شده و اينها هستند كه آن حوادث را ديدهاند و نسل به نسل حفظ كردهاند. طبيعى است كه عاملان اين حوادث تلاش مىكردند كه اين حوادث فراموش شود و در تاريخ نماند؛ امّا شيعيان آن را حفظ كردند و از ميان مخالفان نيز دانشمندان با انصافى بودند كه آن حوادث را در كتب تاريخى و حديثى خود ثبت كردند؛ هر چند نيازى به تأييد ديگران نيست و منابع و مآخذ شيعه درباره اين حوادث كافى است. پس از اين چند نكته به موضوع اصلى مىپردازيم:
آتش زدن در خانه حضرت فاطمه (س) و سيلى زدن به آن حضرت در منابع تاريخى و روايى شيعه آمده است و براى آن كس كه شيعه است، همين مآخذ كافى است. در منابع اهل سنّت نيز آمده است و سنّىها مىتوانند به آن معتقد باشند. براى نمونه به چند روايت از منابع شيعه و اهل سنّت اشاره مىكنيم: