ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٣ - چهل منقبت حضرت فاطمه زهرا (س)
نمو معنوى و روحى باشد، نه رشد جسمانى، در هر حال و به هر معنايى كه درباره ائمه اطهار (ع) متصوّر است، عيناً در فاطمه (س) نيز چنان است؛
٢٣. هنگام ولادت فاطمه (س) نور او تمام خانههاى «مكّه»، شرق و غرب را فرا گرفت؛ چنانكه در تولّد پيامبر اكرم (ص) نيز تمام جهان از نور مباركش روشن شد، گويى با نورافشانى اين موجود مقدّس، خداى تعالى به اهل آسمان و زمين به فرشتگان و تمام مخلوقات اعلام مىفرمايد: «اينك تولّد يافت آن بشرى كه نور جهانيان از اوست و سبب خلقت عالميان و علّت آفرينش تمام مخلوقات بوده است.»؛
٢٤. در آن هنگام كه حضرت زهرا (س) از جناب خديجه (س) ولادت يافت، فرشتگان ميلاد او را به يكديگر بشارت مىدادند و تهنيّت مىگفتند؛ چنانكه تولّد پيامبر اكرم (ص) و ائمه اطهار (ع) نيز ملائكه، مقدم مباركشان را به يكديگر مژده مىدادند؛
٢٥. حبّ فاطمه (س)، همانند حبّ همسر و فرزندانش بر همگان واجب است، حتّى بر رسول خدا (ص)؛
٢٦. اشتراك حضرت زهرا (س) و همرديف و همدرجه بودن ايشان، با پدر و همسر و فرزندانش در قبّةالوسيله يا درجةالوسيلة بهشت؛
٢٧. اشتراك حضرت فاطمه (س) با پدر، همسر و فرزندانش در قبّهاى از نور كه زير عرش بر پا مىشود و جز پنج تن (ع) كسى را به آن رتبه والا راه نيست و اين مقام غير از درجةالوسيله است كه قبلًا بيان شد؛
٢٨. ورود پنج تن (ع) به بهشت قبل از همه، در حالى كه حضرت فاطمه (س) پيشاپيش پدر، همسر و فرزندانش (ع) نخستين كسى است كه وارد بهشت مىشود؛
٢٩. فاطمه (س) يكى از كلماتى است كه حضرت آدم (ع) فرا گرفت و حضرت ابراهيم (ع) نيز با همان كلمات امتحان شد؛ يعنى با كلمات محمّد، على، فاطمه، حسن و حسين (ع)؛
٣٠. حضرت فاطمه (س) يكى از افرادى است كه آيه مباهله در شأن آنها نازل شده است و آن وجود مقدّس، بين چهار معصوم (ع) قرار گرفته است؛ يعنى بين محمّد و انفسنا (على) و ابنائنا (حسن و حسين (ع))؛
٣١. سنّى و شيعه در اين موضوع متّفق القول و همعقيده هستند كه احكامى كه در اسلام در مورد محبّت يا عداوت، صلح يا جنگ، دشنام دادن و اذيّت كردن نسبت به پيامبر اكرم (ص) جارى است، عيناً نسبت به زهرا (س) نيز معتبر و واجب الاجرا است؛ يعنى اگر كسى نسبت به رسول خدا (ص) دشمنى ورزد يا آن حضرت را بيازارد يا دشنام دهد؛ چنانكه مجازاتش حد زدن بر او يا كشتن او يا موجب كفر اوست، عيناً درباره حضرت زهرا (س) نيز چنين است؛
٣٢. همتا بودن فاطمه (س) با على (ع) در صفات و ارزشهاى معنوى. اگر فاطمه (س) آفريده نمىشد، هرگز براى على (ع) همتايى وجود نداشت، همچنين اگر على (ع) خلق نمىشد، فاطمه (س) را در اين جهان نظير و مانند نبود؛
٣٣. علما و دانشمندان چنين فتوا دادهاند كه هر كس پيامبر اكرم (ص) يا على (ع) را دشمن بدارد، كافر است. فاطمه (س) نيز در اين مورد با پدر و همسرش شريك است و مشمول اين حكم مىشود؛
٣٤. چنانكه پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين (ع) و فرزندان معصوم او (ع) ملجأ و مرجع توسّل جميع انبيا بودهاند، بشر از آدم تا خاتم مأمور به توسّل به حضرت صدّيقه زهرا (س) نيز بوده است. از همان وقتى كه آدم (ع) آفريده شد و براى استجابت دعا و رفع مشكلاتش توسّل به پنج تن (ع) و شفيع قرار دادن آنها در پيشگاه پروردگار بىهمتا توسط جبرئيل (ع) به او آموخته شد، تكليف بنىآدم روشن گرديد؛
٣٥. حضرت فاطمه (س) با اميرالمؤمنين (ع) و حسنين (ع) در فضيلت سوره «هل اتى» شريك و سهيم است؛
٣٦. حضرت فاطمه (س) در هنگام ولادتش، حورالعين و بانوان عالى مقام را كه از جانب خداى متعال به نزد آن حضرت ارسال شده بودند، كاملًا مىشناخت و قبل از سلام و احوالپرسى، با ذكر نام، يك يك آنان را مخاطب قرار داد. از اين مطلب معلوم مىشود كه ملاقات و آشنايى حضرت زهرا (س) با آنان بىسابقه نبوده و آن وجود مقدّس قبلًا عوالمى را طى كرده است كه در مسير ملكوتى خويش آن فرستادگان آسمانى را ديده و شناخته است؛
٣٧. پيامبر اكرم (ص) با كمال صراحت مىفرمايد:
«خداى تبارك و تعالى يكبار بر زمين نظر افكند و از اوّلين و آخرين مرا برگزيد و دفعه دوم على را و در سومين نظر اولاد معصوم او را و در چهارمين بار زهرا (س) را از ميان جميع زنان عالم، از اوّلين و آخرين انتخاب نمود.»؛
٣٨. بزرگترين مقام شفاعت را در روز قيامت، حضرت صدّيقه زهرا (س) همسان با پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين (ع) حائز مىباشد؛ بلكه مىتوان گفت آن حضرت را در اين رتبه و مقام امتيازى است مخصوص به خود و بىنظير؛
٣٩. در روز قيامت منبرى از نور بر پا مىشود كه پيامبر اكرم (ص) بر آن جلوس مىنمايد و در حالى كه جبرئيل (ع) و انبيا و اوليا گرد آمدهاند، خداوند تبارك و تعالى مقام و منزلت زهرا (س) و پدر و همسر و فرزندان معصومش (ع) را به اهل محشر معرفى مىفرمايد و در هنگام ورود فاطمه (س) به صحنه محشر از جانب حضرت حق تبارك و تعالى ندا مىشود:
«اى اهل محشر! نگاهتان را فرو افكنيد تا فاطمه عبور نمايد.»؛
٤٠. چنانكه برترى حضرت رسول اكرم (ص) بر انبيا و مرسلين و ملائكه، با تفحّص و تحقيق در روايات معتبر ثابت شده است، به همان طريق افضليّت حضرت زهرا (س) نيز بر جميع مخلوقات از انس و جنّ و ملك منصوص و مسلّم است.