لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٠٣ - زيارة جامعة لجميع الائمة صلوات الله عليهم

مدّعيان امامت و خلافت، و غير ايشان معصوم نبوده‌اند پس مى‌بايد كه ايشان باشند با آن كه از هر يك معجزات كثيره ظاهر شده است متواترا و كسى انكار آن نمى‌كند مگر معاند خدا و رسول.

و بقية اللَّه اشاره است به آيه كريمه‌ بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌ يعنى طايفه كه حق سبحانه و تعالى ايشان را باقى مى‌دارد تا انقضاء دنيا، يا خلفاى الهى كه خليفه خود گردانيده است كه به نيابت او خلايق را هدايت كنند خير محضند از جهة شما اگر از اهل علميد، يا اگر بدانيد ايشان را خواهيد دانستن كه وجود ايشان بهتر است از جهة شما از هر چيزى و اخبار بسيار وارد شده است كه مراد از ايشان ائمه معصومينند، و ممكن است كه مراد از آن اعم از جميع انبياء و اوصيا باشد چنانكه ظاهر آيه است چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً در احاديث متواتره وارد است از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم كه مراد از آيه مطلق خليفه است از حضرت آدم تا حضرت صاحب الزمان صلوات اللَّه عليهم يعنى مقرر ساخته‌ام كه خليفه از من هميشه در زمين باشد و وارد است كه‌

الخليفة قبل الخليفة

يعنى اول حق سبحانه و تعالى خليفه را آفريد، و ديگر خلق را آفريد تا آن كه خلق را بر خدا حجتى نباشد كه اگر رسولى مى‌فرستادى ما بر ضلالت نمى‌بوديم و بر راه ضلالت نمى‌رفتيم.

و خيرته‌ به سكون و فتح يا يعنى برگزيدگان خدا از جميع خلايق چنانكه احاديث متواتره وارد است بر آن كه حق سبحانه و تعالى ايشان را از جميع خلايق برگزيد و گذشت تفسير آيه كريمه‌ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه پس به ميراث داديم علم قرآن را به كسانى كه برگزيده‌ايم ايشان را از بندگان خود مراد از