لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧ - باب السهو في الطواف
شوط است با يك شوط سابق تا نماز و طواف واجب بهم متصل باشند
(و روى عن الحسن بن عطيّة قال ساله ٧ سليمان بن خالد و انا معه عن رجل طاف بالبيت ستّة اشواط فقال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه و كيف يطوف ستّة اشواط فقال استقبل الحجر فقال اللَّه اكبر و عقد واحدا فقال يطوف شوطا قال سليمان فان فاته ذلك حتّى اتى اهله قال يامر من يطوف عنه)
و منقولست در قوى كالصحيح چون طريق خود را بخصوص نقل نكرده است و بعمومه گفته است كه هر چه در اين كتابست از كتب معتمده است.
و در حسن كالصحيح بروايت كلينى چون مشتمل است سندش به ابراهيم بن هاشم و در صحيح بروايت شيخ و پيشتر نيز اشاره شد و ليكن چون در مجلدات سابق است تذكير مىنمايم كه آن چه مكرر گويم از اين جهت است و حسن بن عطيه گفت كه سليمان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كرد و من با او بودم در وقت سؤال از شخصى كه طواف خانه را شش شوط كرده باشد حضرت فرمودند كه چگونه شده است كه يك شوط را فراموش كرده است شايد شك كرده باشد چون همه كس نهايت اهتمام مىدارند كه غلط نكنند سليمان گفت كه رو بحجر كرد و گفت اللَّه اكبر چون سنت است تكبير نزد هر شوطى و متعارفست كه حساب به انگشت مىكنند يك انگشت را خوابانيد و اين غلطى است كه اكثر اوقات همه كسرا واقع مىشود به آن كه سهوا انگشت را مىخوابانند يا عمدا كه مذكر باشد كه انگشتى كه خوابانيده است شوط اول است و چون پنج شوط شد همه انگشتان خوابيده شده است، و در ششم يك انگشت را باز مىكند و هفتم دو