لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٩ - باب ما يجب من الصوم على المتمتع اذا لم يجد ثمن الهدى
از گوسفند و هر چه بيشتر باشد بهتر است پس كسى كه نيابد پس سه روز روزه مىگيرد در حج و هفت روز وقتى كه به خانه خود روند و اين سه و هفت ده روز است كه كامل است.
مرويست از ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم كه هر گاه هدى به همرسد و بهاى آن را نيابد سه روز روزه مىگيرد در ذى الحجه: يك روز پيش از هشتم و روز هشتم و روز نهم ذى الحجه و هفت روز روزه مىگيرد وقتى كه به خانه خود رود اين ده روزيست كه كامل است در بدليّت هدى خواه هدى بكشند و خواه اين ده روز را روزه بگيرد پس اگر اين سه روز فوت شود شب سيزدهم سحور كند و روز سيزدهم و دو روز بعد از آن روز را روزه بگيرد پس اگر اين سه روز هم بگذرد و آن نايستد در مكه معظمه و بيرون رود اگر خواهد سه روز را روزه مىگيرد در راه و اگر خواهد ده روز را در خانه روزه مىگيرد و فاصله مىكند ميان سه و هفت به يك روز و اگر خواهد ده روز را متّصل روزه مىتواند گرفت و جايز نيست كه ايّام تشريق را در منى روزه بگيرد زيرا كه حضرت سيد الانبياء و المرسلين ٦ هديل بن ورقاء خزاعى را فرستادند بر شترى كبود كه سفيدى آن به كبودى مايل بود سوار شد و حضرت فرمودند كه برو در ميان خيمها و در اين سه روز فرياد كن كه زنهار كه ايّام تشريق را روزه مگيريد كه اين ايام خوردن و آشاميدن و جماع كردنست و كسى كه ندانسته باشد كه آن روزها را روز بگيرد در مكه: سه روز ديگر روزه بگيرد از ماه ذو الحجه اگر شتربان بايستد و اگر نايستد در راه يا در مدينه مشرفه روزه بگيرد اگر خواهد و چون به خانه خود رود هفت روز را روزه بدارد پس اگر بميرد پيش از آن كه به خانه رسد و هفت روز را روزه ندارد بر وارث او واجب نيست كه اين هفت روز را روزه دارد چون در ذمّهاش قرار