لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٣ - باب ما جاء فى الحج قبل المعرفة

پس كالصحيح از او منقولست كه گفت عرض نمودم به حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه كه سابقا كه حج كردم سنى بودم بنا بر اين بحج آمده‌ام و حق سبحانه و تعالى را منّت بر من است كه عارف شدم بحق شما و امامت شما و دانستم كه مذهب سابقم باطل بود چه مى‌فرماييد در اين حج حضرت فرمودند كه اين حجرا حجة الاسلام كن و بقصد حجة الاسلام به جا آور و حج سابق را را نافله كن و ظاهر مى‌شود كه بنا بر حج سابق گذاشتن به اعتبار رخصت بود پس مى‌تواند كه قصد حجة الاسلام كند اين حج را موافق واقع.

و اول كه باطل بود مى‌توانست كه آن را حجة الاسلام كند بحسب رخصت چرا نتواند كه حج تطوع كند چنانكه گذشت در اعاده نماز به جماعت.

و كالصحيح از على بن مهزيار منقولست كه ابراهيم همدانى عريضه نوشت به خدمت حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه كه من بر خلاف حق بودم و حج اسلام را بعنوان حج تمتع كرده‌ام حضرت فرمودند كه حجّت را اعاده كن و ظاهرش استحباب است، و محتمل است كه چون به اعتقاد سابقش حج تمتع صحيح نبوده است واجب باشد كه اعاده كند.

و در صحيح از بزنطى منقولست از على از ابو بصير كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه اگر شخصى پريشان باشد و شخصى او را بحج برد ثواب حج اسلام را دارد و چون مال بهم رساند بر اوست كه مرتبه ديگر حج كند، و هم چنين است ناصبى هر گاه عارف شود حج مى‌كند اگر چه پيشتر حج كرده باشد و اين محمولست بر استحباب و اما جزو اول اين حديث و موثقه كالصحيحه ابو العباس كه مثل اين است كه اگر برادران او را بحج برند مجزيست از حجة الاسلام و اگر