لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٤٢ - زيارة جامعة لجميع الائمة صلوات الله عليهم
بسيار باشد كه به سبب بلاها و مرضها مندفع نشود جان كندن را بر ايشان سخت مىكنند، و اگر از اين نيز تدارك نشود به سبب عذاب قبر و عذاب مواقف خمسين پنجاه هزار سال، و گذشتن از صراط بيست و پنج هزار سال پاك مىشوند اگر شفاعت ايشان را در نيابد به آن كه قابليت شفاعت نداشته باشند، و على اى حال بجهنم نمىروند، و اما غير اثنى عشرى از شيعيان و سنّيانى كه عداوت با يكى از ائمه هدى داشته باشند البته قابل شفاعت نيستند و از كفارند مانند غلاة كه يكى از ائمه هدى را خدا دانند، و هم چنين علماء ايشان كه حق بر ايشان ظاهر شده باشد و به سبب محبّت دين آباء كه در طبايع عالميان جا كرده است
«الّا من وفّقه اللَّه تعالى»
بر باطل مانده و سبب اضلال خلايق نيز شده باشند قابل شفاعت نيستند چنانكه گذشت در احاديث متواتره از طرق عامه و خاصه كه چون صحابه را بجهنم برند حضرت سيّد المرسلين ٦ فرمايد كه الهى
«اصيحابى اصيحابى»
خطاب رسد كه يا محمّد نمىدانى كه بعد از تو چه كردند همه مرتد شدند و بكفر اصلى رجوع كردند پس من گويم كه
«سحقا سحقا»
يعنى من بيزارم از ايشان و از شفاعت ايشان بيزارم آن كسانى كه بعد از من تبديل كردند و بخارى از ابو سعيد خدرى روايت كرده است در باب حوض كه پس من مىگويم كه
«سحقا سحقا لمن غيّر بعدى»
در روايتى ديگر از او
«لمن بدّل بعدى»
و از امثال اين حديث ظاهر مىشود كه شفاعت مرتدين نيز نخواهد و خلافى نيست در آن كه انكار ما جاء النبي ٦ كفر است و علما دانسته كافر شدهاند، و اما مستضعفان از فرق مسلمين شكى نيست كه بحسب واقع كافرند و مستحق خلود نارند، و ليكن روايات بسيار وارد شده است از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم كه ممكن است نجات