لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٨ - زيارت امام حسين ع

اتاه فى يوم عيد كتبت له الف حجّة و الف عمرة مبرورات متقبّلات و الف غزوة مع نبىّ مرسل او امام عادل قال فقلت له و كيف لي بمثل الموقف و قال فنظر إليّ شبه المغضب ثمّ قال: يا بشير انّ المؤمن اذا اتى قبر الحسين صلوات اللَّه عليه يوم عرفة فاغتسل بالفرات ثمّ توجّه اليه كتب اللَّه عزّ و جلّ له بكلّ خطوة حجّة بمناسكها و لا اعلمه الّا قال و عمرة)

و منقولست كالصحيح از بشير يا يسير بيا دو نقطه و سين بى نقطه كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بسيار است كه توفيق حج نمى‌يابم و در روز عرفه نزد قبر حضرت سيد الشهدا صلوات اللَّه عليه مشغول دعا مى‌شوم و دعاهاى عرفه را مى‌خوانم چنانكه در عرفات بسر مى‌آورم حضرت فرمودند كه اى بشير خوب كرده، هر مؤمنى كه به نزد قبر آن حضرت آيد و عارف باشد بحق آن حضرت يعنى او را امام واجب الاطاعه داند چنانكه در احاديث مفسّر شده است و اين قيد از جهة اخراج غير مؤمن است چون ايمان شرط صحت همه عبادات است خصوصا زيارات و در غير روز عيد باشد مى‌نويسند در نامه عمل او بيست حج و بيست عمره صحيح مقبول و بيست جهاد كه در خدمت پيغمبر مرسل يا امام معصوم به جا آورد و كسى كه در روز عيد به نزد آن حضرت آيد مى‌نويسند از جهة او هزار حج و هزار عمره صحيح مقبول، و هزار جهاد با پيغمبر مرسل يا با امام عادل كه مراد از آن معصوم است، بشير گفت عرض نمودم كه كى به ثواب وقوف عرفات مى‌رسد پس حضرت از روى غضب نظر بمن كردند و فرمودند كه اى بشير به درستى كه مؤمن اثنا عشرى هر گاه به نزد قبر آن حضرت صلوات اللَّه عليه آيد در روز عرفه و در فرات غسل كند و متوجه آن حضرت شود بعدد هر گامى يك حج با جميع اجزاء و شروط در نامه‌