لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٧ - الذبح

رضوى نيز هست و ظاهرا در آنجا نيز چيزى افتاده است و در جمره عقبه البته پشت بقبله مى‌بايد كرد مگر آن كه مراد اين باشد كه اول رو بقبله كند و دعا بخواند بعد از آن پشت بقبله كند و رمى كند و اللَّه تعالى يعلم و در روز دويم عيد كه اوّل ايّام تشريق است، و روز سيم و چهارم هر روز بيست و يك سنگ ريزه مى‌اندازى هر يك را هفت سنگ ريزه مى‌زنى، و جمره اولى را به هفت سنگ مى‌زنى و نزد او مى‌ايستى و دعا مى‌خوانى و جمره ثانيه را نيز هفت سنگ ريزه مى‌زنى و نزد او مى‌ايستى و دعا مى‌خوانى و جمره سيّم را هفت سنگ ريزه مى‌زنى و نزد او وقوف نمى‌كنى.

و چون فارغ مى‌شوى روز عيد از رمى جمار و به جاى خود مى‌آيى در منا اين دعا را مى‌خوانى كه ترجمه‌اش اينست كه خداوندا اعتماد در جميع كارها به تو دارم، و در همه امور توكل بر تو كرده‌ام پس تو نيكو پروردگارى و نيكو خداوندى و نيكو معين و ياورى‌

الذّبح‌

(و اشتر هديك إن كان من البدن او من البقر او من الغنم و الّا فاجعله كبشا سمينا فحلا فان لم تجد فحلا فموجوء من الضّأن، فان لم تجد فتيسا فحلا، فان لم تجد فما تيسّر لك و عظّم‌ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ‌، و لا تعط الجزّار جلودها و لا قلائدها و لا جلالها و لكن تصدّق بها و لا تعط السّلّاخ منها شيئا فاذا اشتريت هديك فاستقبل به القبلة و انحره او اذبحه، و قل: وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مسلما وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي‌