لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٤ - الرجوع إلى منى و رمى الجمار

سواره باشى چهار پا را اندكى حركت ده و بگو كه خداوندا بيامرز و ببخشا و در گذر از آن چه مى‌دانى به درستى كه تو از آن عزيزتر و كريمترى كه وصف توان كرد عزت و كرمت را چنانكه در محل هروله سعى مذكور شد، و حضرت سيد المرسلين ٦ ناقه خود را حركت مى‌دادند در اين وادى و اين دعا را مى‌خواندند كه خداوندا ايمان مرا سالم دار و توبه مرا قبول كن و دعاى مرا مستجاب گردان و خليفه من باش در كسانى كه چون در آمدم به تو سپردم ايشان را و كسى كه ترك كند سعى را در وادى محسر پس بر اوست كه بر گردد تا در وادى سعى كند به تند رفتن چنانكه كالصحيح وارد شده است و كسى كه نداند محل سعى را از مردمان سؤال كند چنانكه در حسن كالصحيح از حفص و غير او از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست‌

الرّجوع إلى منى و رمى الجمار

(فاذا اتيت رحلك بمنى فاقصد إلى جمرة العقبة و هى القصوى و أنت على طهر و اخرج ممّا معك من حصى الجمار سبع حصيات و تقف فى وسط الوادي مستقبل القبلة يكون بينك و بين الجمرة عشر خطوات او خمس عشرة خطوة و تقول و أنت مستقبل القبلة و الحصى فى كفّك اليسرى اللّهُمَّ هذه حصياتى فاحصهنّ لي و ارفعهنّ فى عملى، ثمّ تتناول منها واحدة واحدة و ترمى الجمرة من قبل وجهها و لا ترمها من اعلاها و تقول مع كلّ حصاة اذا رميتها اللَّه اكبر اللّهُمَّ ادحر عنّا الشيطان و جنوده، اللّهُمَّ اجعله حجّا مبرورا و عملا مقبولا و سعيا مشكورا و ذنبا مغفورا، اللّهُمَّ ايمانا بك و تصديقا بكتابك و على سنّة