و اما مقام اثبات و دليل آن كه فقط بايد مستند بآيات كريمه قرآنى باشد و دلائل قطعى خارجى و نيز مستند باخبار متواتر از رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله در اين باره صادر شده باشد.

از جمله آيات كريمه كه دلالت بطور صراحت دارد باينكه امر وصايت و خلافت وحى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله اختصاص بوصى بلا فصل و ساير اوصياء طاهرين عليهم السّلام دارد آيه كريمه‌ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ‌ بدليل موقعيت مكان و موقع غدير خم كه بطور حتم بمنظور معرفى على بن ابى طالب عليه السّلام بوده است و صريح است در اينكه امر وصايت او از رسول، ركن رسالت و اينكه از جمله اصول توحيد است و انكار آن بر حسب تلويح انكار رسالت و قيام بدعوت جوامع بشرى رسول است. و بگمان اينكه مجرد تشكيل مكتب قرآن بدون معلم و استاد كافى است براى دعوت جوامع بشرى مانند دانشگاهى كه تأسيس شود ولى بدون معلم و استادى كه قيام بدعوت و تبليغ احكام و معارف الهى بنمايد و دانشجويان در اثر مراجعه بكتابها بتوانند بهر فن و علمى دست يابند.

و آية وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ‌ صريح در آنست كه امر وصايت و خلافت على بن ابى طالب ركن رسالت و بقاء رسالت رسول در جهان وابسته بوصايت و خلافت على عليه السّلام خواهد بود و از جمله اصول توحيد است نه از فروع و احكام اسلامى است و كوتاهى در باره اعلام خلافت و وصايت على بن ابى طالب همانا بمنزله خود دارى از انجام رسالت خواهد بود.

و مفاد جمله‌ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ‌ نيز صريح است بر اينكه در اثر قيام باعلام و خواندن آيه كريمه نامبرده و تعيين مقام وصايت و خلافت در باره على بن ابى طالب عليه السّلام از جمله امورى است كه سبب افتراء و اتهام رسول صادع خواهد شد باينكه در