و كلام عبارت از بيان ما في الضمير و اظهار آنچه در غيب و حقيقت وجود مكنون و پنهان است و عبارت از عقول مجرده و آيات ديگر مشابهات و انشاء كلمات و آيات چه در كسوت وجود نورانى عقلانى باشد و يا در كسوت وجودات مادى و جسمانى و يا در كسوت الفاظ و عبارات و يا كسوت اجساد و بالاخره معانى و مفاهيمى را در لباس وجود الفاظ و عبارات ايجاد نمايد. بالاخره كلام عبارت از ايجاد موجوداتى است در مراتب گوناگون و هر يك حاكى و نمايانگر صفت ساحت قدس ربوبى است.

و كتاب بلحاظ عالم فرق و تفضيل و تنزل حقايق بصورت جمله‌ها و كلمات است و از عالم خلق معرفى مى‌شود و هر كه بقدر سعى خود استفاده خواهد نمود و هر آنچه در باره آيات قرآنى نوشته شده در محور كلمات و عبارات خواهد بود زيرا كتاب الهى صحيفه علوم الهى و از عالم خلق و در دسترس عموم قرار گرفته بر حسب آيه كريمه‌ وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ‌ (عنكبوت ٤٨).

قرآن و فرقان هر دو از عالم امر است و نمى‌توان آن را لمس نمود و يا بآنها احاطه يافت و در صفحات الفاظ و الواح آن را نمى‌توان ضبط نمود و آنچه نوشته شده، الفاظ و كلمات و عبارات است نه حقائق قرآنى و كتاب را هر كس بقدر فهم و سعى خود مى‌فهمد ولى كلام را كه اصل و حقيقت كتاب است درك نمى‌نمايد جز اهل بيت عصمت عليهم السّلام كه از ادناس بشريت پاكيزه هستند.

پس قرآن عبارت از انشاء علوم الهيّه و حقايق بدون تكوين از حروف و عبارات كه از عالم خلق است ولى كتاب الهى تركيب يافته از عناصر و مواد خلق است و مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

(و الحمد للَّه زنة عرشه)