جمهورى كشور خود اطاعت نمايند و اساس انتظام هر جامعه بر پيروى و اطاعت آنان استوار خواهد بود حتى طبقه علماء دينى و شخصيات بارز كه شعار آنان پيروى از مكتب قرآن بطور كامل است آنها نيز محكوم به همين حكم خواهد بود.

بالاخره علما دينى هر رئيس جمهور كشور خود را اولى الامر و واجب الاطاعه بدانيد و از اوامر او اطاعت نمائيد گرچه بر خلاف عقيده آنان رئيس جمهورى كشورشان حكم نمايد لازم الاطاعه خواهد بود.

پاسخ از اين نظر آنست كه بر حسب مقام ثبوت براى نظام عالم عقيده بوسائط فيوضات الهى ندارند زيرا بر حسب روايات متواتر

(لو لا الحجة لساخت الارض باهلها)

براى نظام جهان واسطه فيض معتقد نيستند و اين بر خلاف وجدان و برهان و بر خلاف عقل و براهين و روايات است و در حقيقت مقام رسالت رسول را فقط امر اعتبارى و منصب عاريتى و بمنظور تعليم اصول دينى ميدانند بدون اينكه بر اساس وساطت و فيوضات الهى باشد بالاخره از مقام رسالت جز تعليم اصول توحيد و تعليم قرآن و معارف الهى انتظارى نخواهند داشت در حالى كه رسول در نظام تكوينى جهان تأثير بسزائى دارد و از جمله واسطه تكوينى فيوضات الهى نسبت بجهان و جوامع بشرى است.

از اين نظر انتظارى از رسول صلّى اللَّه عليه و آله جز تعليم معالم اسلامى و تعليم آيات قرآنى ندارند بدون آنكه در نظام تكوين جهان وساطت داشته باشد هم چنان كه روايت متواتر

(لو لا الحجة لساخت الارض باهلها)

پيوسته جهان بر اساس وساطت حجت انتظام خواهد يافت بر اين اساس پس از رحلت مقام رسالت بايد وصى كه بر حسب آيه كريمه او را تعيين و معرفى نموده واسطه فيوضات الهى در امور تكوينى و نظام جهان باشد، هم چنان كه عهده‌دار تعليم و تربيت دانشجويان مكتب قرآن خواهد بود بعبارت ديگر مقام رسالت رسول صلّى اللَّه عليه و آله در اثر وساطت در باره فيوضات تكوينى جهانى است و از جمله شئون آن رسالت و قيام بدعوت جوامع بشرى بسوى مكتب قرآن است.