و اما قول به اينكه امامت و زعامت امور جامعه اسلامى پس از رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بعهده بزرگان و اهل حل و عقد از هر قوم و جامعه است و از جمله تكاليف دينى و الهى اطاعت و پيروى از بزرگان و انديشمندان كه خير و صلاح جامعه را خواهانند مى‌باشد.

اين قول باينكه ولايت و خلافت از مقام رسالت وظيفه دينى و از جمله وظائف الهى است نه از جمله اصول توحيد و اينكه رسالت رسول صادع فقط به آنست كه جوامع بشرى را بتوحيد و ساير اصول دعوت نمايد و كتاب آسمانى قرآن كريم معنى آسانى را دسترس گذارد و مكتب قرآن را بنا گذارد، كافى براى ادامه رسالت خود در دنيا خواهد بود هم چنان كه كتابخانه‌اى در دانشگاه ترتيب داده شود و عموم دانشجويان بهر فنى از فنون و هر علمى از علوم كه بخواهند نائل شوند بدون اينكه معلم و استادى در دانشگاه دانشجويان را بياموزد و تعليم نمايد.

اين بيان ثبوت مقام ولايت و وصايت به نظر علماء سنت است كه آن را فرعى از فروع اسلامى ميدانند هم چنان كه در ساعات اوليه رحلت مقام رسالت صلّى اللَّه عليه و آله فرياد (حسبنا كتاب اللَّه) طنين انداخته فضاى جهان را گرفت.

و اما راجع به تفسير آيات كريمه از جمله‌ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ‌ غرض اعلام مقام على بن ابى طالب است كه بايد او را دوست داشت و دوستى و محبت او با خاندان رسالت وظيفه الهى است.

و در باره كريمه‌ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ تفسير آيه همانا اطاعت از اولى الامر صاحبان نفوذ و قدرت فكرى و اجتماعى و سياسى است براى نظم و انتظام امور جوامع اسلامى. بر اين اساس بزرگان و زمامداران هر جامعه از جوامع اسلامى اطاعت از آنان بر عموم طبقات مردم مسلمان فرض و وظيفه الهى است.

از اين نظر در زمان حاضر مثلا همه طبقات مردم مسلمان بايد از رؤساء