نظام تكليف و سير تكاملى مقتضى است كه انسان پيوسته در اثر علم بكمال و اينكه آنچه بفائده آن تصديق دارد با نيروى شئون و اراده آن را بجا آورد و نقص جزئى خود را رفع، و بكمال منظور نائل شود در حقيقت از عالم مثال و خيال شخصى و علم بكمال آن عمل را بظهور و نظام خارج درآورد آنگاه بكمال منظور نائل خواهد شد.

هم چنين در عالم برزخ كه اعمال صالحه انسانى بطور تمثل در روح و روان اهل ايمان كامل حضور ذاتى يافته كه قابل زوال و تحول نخواهد بود و در دوره ممتد عالم برزخ بدين نظر ملكوتى مثلا صورتهاى روانى اعمال صالحه متمثله را واجد و حاضر دارد بحضور ذاتى و غير قابل تبدل تا هنگامى كه پايان آستانه برزخ و هنگام گسترش نظام عالم قيامت فرا رسد، مقتضاى كمال روح اهل ايمان كامل به آن است كه هر آنچه از اعمال صالحه و وجودات مثالى آنها در حضور داشت همه آنها بصورت حقيقت و تجسم در خارج درآيند يعنى مثالهاى اعمال صالحه را بصورت تجسم عمل در نظام آخرت درآورد و از وجودات نعمتها در خارج استفاده نمايد.

در حقيقت وجودات مثالى اعمال صالحه در نظام آخرت بصورت نعمتهاى دائم تجسم خواهد يافت و اين جريان و تجسم اعمال در نظام آخرت بنيروى غيبى ربوبى و نيز در اثر صلاحيت ارواح اهل ايمان خواهد بود آنگاه روح در