و در عالم برزخ همه آنها باستناد نيروى غيبى بصورت تمثل حاضر بحضور ذاتى خواهند شد و در اثر نيروى امور جزئيه ادراك لذت و يا تعب و عقوبت مثالى را روح مى‌فهمد و چنانچه فرض شود كه فاقد نيروى خيال و ادراك امور جزئيه باشد هرگز ادراك لذت و يا ادراك درد و عقوبت نخواهد نمود و بر حسب مفاد كريمه نيروى حضور ذاتى و دائم است و هرگز از روح هيچ يك از خاطرات و سرگذشتها و يا اعمال صالحه و يا طالحه گذشته او از حيطه علمى و شهودى او زائل نخواهد شد.

در عالم قيامت نيز همه آن حوادث و سرگذشتها و اعمال كه اساس كمالات و فضيلت وجودى و يا سبب رذالت وجودى او بوده بطور ذاتى باقى خواهد ماند و هرگز خاطره‌اى از او محو نخواهد شد و در عالم قيامت در اثر نيروى خيال كه سبب حضور ذاتى همه حوادث و سرگذشتها است نيروى ادراك لذت و يا عقوبت را خواهد داشت و چنانچه فرض شود كه در عالم قيامت نيروى خيال از او سلب شود در نتيجه فاقد نيروى احساس امور جزئيه شده ادراك لذت و يا عقوبت از او نيز سلب خواهد شد.

«و الحمد للَّه زنة عرشه»