فروردين يشت، بند ١٢٩؛ در مورد سوشيانت در زردشت نك: آقايى، ١٣٨١، ج ٢: ١٥٦- ١١٥). در بخش‌هاى ديگر از ويژگى‌ها و صفات اين منجى سخن رانده شده است. در" زامياد يشت" چنين آمده است:

ياران استوت ارت، پيروزمند به در آيند. آنان نيك انديش، نيك گفتار، نيك كردار و نيك دين‌اند و هرگز سخن دروغ بر زبان نياورند. (اوستا، زامياد يشت، بند ٩٥)

در جاهاى ديگر نيز او پيك اهورا مزدا و داراى فرّ كيانى دانسته شده است. (همان، بند ٩٢)

در نزد يهوديان و مسيحيان هم" مسيح" يا" ماشيح" از ويژگى‌هاى مشابهى برخوردار است. در سوره اشعياى نبى در عهد عتيق، با اشاره به روز بازگشت و فرج يهود آمده است:

و در روزى كه خداوند شكستگى قوم خود را ببندد و ضرب جراحت ايشان را شفا دهد، روشنايى ماه مثل روشنايى آفتاب و روشنايى آفتاب هفت چندان مثل روشنايى هفت روز خواهد بود. (عهد عتيق، اشعياى نبى، سوره ٣٠، آيه ٢٧)

مهم‌ترين ويژگى‌هاى مشترك منجى موعود در اديان سه‌گانه فوق را كه در بحث حاضر اهميت دارد، مى‌توان در موارد زير برشمرد:

الف) تقدير الهى در پيروزى و حاكم شدن حق و شكست باطل؛

ب) نقش رهبرى دينى در برقرارى وضعيت آرمانى و موعود؛

ج) برقرارى حكومت دينى به دست منجى موعود و نابودى حكومت‌هاى ظالمانه و ستم‌گر؛

د) حاكميت دين بر زندگى انسان‌ها و بسط و گسترش عدالت.

اين اصول را مى‌توان از عمده‌ترين اصول مشترك بين نگرش‌هاى آينده نگرانه اديان آسمانى فوق دانست.