ظهور بر رسيد. گاه مباحثى نيز به صورت جامعه‌شناسانه در مورد عصر ظهور مطرح مى‌شود كه به نظر مى‌رسد اين بحث‌ها بيشتر به مباحث كلام سياسى، فقه سياسى و فلسفه سياسى مربوط مى‌شود و ناگزير مطالعه تجربى در مورد آينده بى‌معنا خواهد بود. نمونه‌هايى از مباحث جامعه شناسى سياسى مهدويت عبارت است از:

يكم. عصر ائمه عليهم السّلام‌

١. سيره سياسى معصومان عليهم السّلام در آماده‌سازى جامعه اسلامى براى عصر غيبت؛

٢. وضعيت سياسى جامعه اسلامى در آستانه غيبت؛

٣. نهاد وكالت و سيره معصومان عليهم السّلام در نهادسازى براى عصر ظهور؛

٤. نقش آموزه مهدويت در تحولات سياسى اجتماعى صدر اسلام؛

٥. تأثير روابط قدرت در شكل‌گيرى جريانهاى مدعى مهدويت در صدر اسلام؛

٦. نقش آموزه منجى‌گرايى در مقاومت شيعيان در برابر خلفاى اموى و عباسى؛

٧. شيوه‌هاى معصومان عليهم السّلام در ترويج و جامعه پذيرسازى فرهنگ مهدويت؛

٨. شيوه شيعيان در آستانه عصر غيبت در مواجهه با مسئله غيبت؛

٩. چگونگى الگو پذيرى شيعيان از آموزه مهدويت در عصر معصومين عليهم السّلام؛

١٠. نقش شاگردان و صحابه امامان در گسترش فرهنگ مهدوى؛

١١. شيوه‌هاى تعامل مردم با نمايندگان و وكلاى امامان در عصر حضور.

دوم. عصر غيبت:

١. وضعيت سياسى جهان اسلام در آستانه عصر غيبت؛

٢. وضعيت سياسى شيعيان در عصر غيبت صغرا؛