مهدويت به عنوان مدينه فاضله اسلامى و ظهور منجى موعود، تدبيرى الهى است براى آن كه آمال بشر در طول قرن‌ها تحقق يابد. تحقق چنين عصرى مستلزم آماده بودن زمينه‌ها و شرايط لازم است. به همين جهت، مهدويت اسلامى مى‌تواند با پديده‌اى به نام جهانى شدن ارتباط يابد. بدون ترديد، مدينه فاضله مهدوى، ويژگى‌هايى دارد كه در مطالعه تطبيقى حاضر، توجه به آنها ضرورى مى‌نمايد. برخى از اين ويژگى‌ها و ابعاد را بررسى مى‌كنيم:

الف) مهدويت و غايت تاريخ؛ درباره فلسفه تاريخ و غايت آن ديدگاه‌هاى مختلفى وجود دارد و در برخى نگرش‌ها، تاريخ خصلتى دورى دارد و همواره در چرخه‌هاى خاص خود در حال تكرار است. چنين نگرشى در برخى مذاهب باستان، مثل آيين هندو وجود داشته؛ اما در اديان ابراهيمى تاريخ سرانجام و غايتى دارد كه در حال حركت بدان جهت است. از نگرش اسلامى، سرانجام تاريخ بشرى، تحقق يافتن وعده الهى حاكميت حق و مدينه فاضله اسلامى است. وقوع چنين مدينه‌اى، قطعى و يك سنت الهى است (مصباح يزدى، ١٣٨٠: ٤٣٩). تحقق چنين غايتى، وضعيت جديدى براى انسان است كه يك- جامعه بشرى مبتنى بر فطرت الهى را به وجود مى‌آورد. در چنين جامعه‌اى كل بشر سهيم بوده و غايت و آمال تمامى انسان‌هاست.

بدين جهت، عصر مهدوى از تعلق به قوم، قبيله و نژادى خاص به دور بوده و غايت مشترك بشرى است. انتظار ظهور منجى موعود، در واقع انتظار تحقق غايت بشرى است كه به تدبير الهى بر جهان حاكم خواهد شد.

ب) بعد جهانى مهدويت اسلامى؛ اديان خصلتى جهانى دارند. به دليل وحدت ذاتى جهان هستى كه همه امور به ذات حق برمى‌گردد، پيام الهى براى تمامى انسان‌هاست. و تنوع اديان آسمانى نه به دليل تنوع در محتوا و