سياست و مهدويت
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص

سياست و مهدويت - بهروز لک، غلامرضا - الصفحة ٢٦

أعرف حجّتك. اللهم عرّفنى حجّتك فإنّك إن لم تعرّفنى حجّتك ظللت عن دينى. (كافى، ج ١، ص ٣٣٧)

در روايات فريقين نيز از پيامبر گرامى اسلام نقل شده است كه آن حضرت مى‌فرمايند: «من مات و لم يعرف امام زمانه، مات ميتة جاهلية» يعنى اصلا زندگى اسلامى، داير مدار شناخت امام زمان است؛ ما كه هستيم و با چه كسى تعريف مى‌شويم؟ با امام زمان خودمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف. پس از اين جهت خودشناسى ما مستلزم شناخت مهدويت است. به اين جهت، ما در عرصه سياسى هم هويت سياسى خود را با امام زمان خويش تعريف مى‌كنيم. وجوه تفاوت و تمايز ما از جريان‌هاى سياسى ديگر و حكومت‌هاى غاصب زمان ما، تعلق خاطرى است كه ما به دولت مهدوى و حكومت جانشينان بر حقّ آن حضرت داريم.

٣. بحران ايدئولوژى‌هاى بشرى و ضرورت طرح و پى‌گيرى آموزه سياسى مهدويت در جهان امروز؛ سومين ضرورت طرح مباحث مهدويت در عصر حاضر، نياز انسان امروز به شناخت بهترين الگوهاى نظام سياسى و حكومت‌دارى است. انسان امروز حكومت‌ها و دولت‌هاى بسيارى را ديده و از بسيارى از اين حكومت‌ها سرخورده شده است. ايدئولوژى‌هايى كه درصدد بوده‌اند مدل‌هاى مختلفى را از زندگى سياسى مطرح كنند، امروزه با بحران مواجه شده‌اند. در روايتى آمده است:

قبل از قيام قائم، همه اقوام به حكومت خواهند رسيد و ناكام خواهند ماند. اين بدان جهت است كه بر كسى حجتى نماند كه بگويد اگر ما فرصت حكومت پيدا مى‌كرديم، بنابر شيوه ديگرى انسان‌ها را به سعادت مى‌رسانديم. (نعمانى، ١٢٦)

بنابر تأويل اين روايت و نگرش نمادين آن، هر ايده و تفكر و مرامى به حكومت مى‌رسد، اما همگى ناكام مى‌مانند. در شرايط كنونى نيز مكتب‌ها و