هم‌آهنگى در سليقه‌ها، هنجارها و فرهنگ‌ها، از تأثيرهاى مهم اجتماعى- فرهنگى جهانى شدن است. فارغ از محتواى چنين فرهنگ‌هايى، جهانى شدن انسان‌ها را در عمل به سوى هم‌رنگى و هم‌شكلى مى‌كشاند. اگر روزگارى جهان به اقليم‌ها و فرهنگ‌هاى مختلف و متنوعى تقسيم مى‌شد، اينك مرزها درنورديده شده و انسان‌ها در ارتباط مستقيم‌ترى با يكديگر قرار گرفته‌اند.

٢. رشد فكرى و آگاهى فزاينده انسان‌ها در عصر جهانى شدن؛ از ويژگى‌هاى بارز عصر جهانى شدن، گسترش دست‌يابى انسان‌ها به داده‌ها و اطلاعات است. از اين جهت، جهانى شدن با اعصار گذشته تمايز اساسى مى- يابد. برخلاف دوران گذشته كه رشد علوم و دانش‌ها به دليل مشكلات سخت افزارى با سهولت امكان پذير نبود، اينك جهانى شدن و رشد تكنولوژى‌هاى ارتباطى شرايط مناسبى براى رشد علوم فراهم ساخته است. البته اين امر با مجازى‌سازى ذهنيت‌ها از جهاتى موجب افسون‌زدگى جديد نيز شده است (نك: شايگان، ١٣٨١)، اما با اين حال دست‌يابى سريع و آسان به اطلاعات و داده‌ها را مى‌توان يكى از ويژگى‌هاى بارز عصر جهانى شدن دانست.

٣. زمينه‌سازى نهادها و نظام فراگير هم‌آهنگ‌كننده جهانى؛ شرايط جديد جهانى، احساس نياز به يك نهاد فراگير جهانى را ضرورى ساخته است.

گسترش سازمانهاى جهانى در چند دهه گذشته، ذهن انسان‌ها را از عرصه ملى و محلى به عرصه فراگير جهانى سوق داده است. اگر روزگارى انسان‌ها محلى مى‌انديشيدند و خواسته‌هاى آنها منطقه‌اى بود، اينك شرايطى در عرصه جهانى شدن فراهم شده كه انسان‌ها به نيازهاى مشتركى رسيده‌اند و راه- حل‌هاى مشتركى را نيز براى آنها جست‌وجو مى‌كنند. از اين‌رو، جهانى شدن زمينه لازم و اصلى را براى تحقق يك حكومت و نظام فراگير جهانى فراهم‌