سياست و مهدويت
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص

سياست و مهدويت - بهروز لک، غلامرضا - الصفحة ١١٣

دشنام ندهند ... حريمى را هتك نكنند، به خانه‌اى هجوم نبرند، كسى را به ناحق نزنند، طلا و نقره گنج نكنند ... مال يتيمان را نخورند ... و در راه خدا به جهادى شايسته دست يازند. (منتخب الاثر، ٤٦٩):

چنين عبارتى يادآور جهاد اكبر مورد سفارش پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه يارانش را ضمن جهاد اصغر به جهاد اكبر سفارش مى‌كردند.

٩. رقابت اجتماعى در رفتارهاى خير و ترويج هنجارهاى اسلامى؛ ماهيت زندگى سياسى در جامعه غير فاضله، بر رقابت نيروهاى سياسى براى كسب قدرت مبتنى است. نيروهاى سياسى- اجتماعى در چنين جامعه‌اى به دليل داشتن انگيزش‌ها و منافع گوناگون، در گروه‌بندى‌هاى مختلفى سازماندهى مى‌شوند. از اين‌روست كه براى جلوگيرى از خشونت‌گرايى در روابط سياسى قاعده‌مندسازى صورت مى‌پذيرد، تا رقابت افراد و گروه‌هاى سياسى موجب بى‌ثباتى در جامعه نگردد. اما در حكومت جهانى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف- طبق توصيفات اخبار «ملاحم»- چنين گروه‌بندى و رقابتى براى تخصيص منافع به گروه خودى معنا ندارد. در نگرش اسلامى غايت حيات انسان‌ها فضيلت اخلاقى است. از اين‌روست كه تنها مبناى مفروض و قابل پذيرش در رقابت سياسى- اجتماعى، تلاش براى پيش‌برد آرمان اسلامى خواهد بود. توصيف جامعه اسلامى به" حزب اللّه" در قرآن كريم و روايات اسلامى حاكى از چنين وحدت نظر و گرايشى در جامعه فاضله اسلامى است. در دعاى افتتاح نيز دولت كريمه با چنين ويژگى توصيف شده است. در اين دعا انسان منتظر دعا مى‌كند كه در چنين دولتى از داعيان و هاديان مردم باشد. البته اين به معناى نفى گروه‌هاى مختلف اجتماعى در چنين جامعه‌اى نخواهد بود. در عرصه جهانى جامعه موعود طبق روايات وارده برخى اقوام و ملل از ويژگى‌ها و فضايلى برخوردارند كه موجب افتخار و مباهات آنان خواهد شد. براى نمونه، مى‌توان به نقشى كه در برخى روايات به ايرانيان نسبت داده‌