فرا خواهد رسيد، مى‌تواند زندگى امروز خود را هم بر اساس همان مدل كامل سامان دهد. به بيان ديگر او الگويى از وضع مطلوب دارد و هماره موقعيت و منزلت خود را با آن مى‌سنجد. (نك: بهروز لك، ١٣٨٢)

اما مهدويت شيعى فراتر از اين تصوير وضع مطلوب است كه در تمامى اديان آسمانى وجود دارد. مهدويت در زمانه ما كه عصر امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف است، نقش ويژه‌اى در تعريف هويت ما دارد. هويت، معناى زندگى است.

هويت، كيستى شخص است كه لحظه به لحظه او را هم‌راهى مى‌كند و از او جدا نمى‌شود. هويت شيعه با امام زمانش تعريف مى‌شود، و از اين‌روى است كه بيان معجزه‌آساى كلام نبوى معناى كامل مى‌يابد و ما مى‌توانيم آن را درك كنيم. در مكتب شيعى، امام هويت بخش است و فرد را از جامعه جاهلى و عصر جاهلى جدا مى‌سازد. پس در زمانه ما نيز كه امام ما همان مهدى موعود عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف است، نه جدا از وجود ما بلكه بخشى از وجود ما شيعيان است. هر گونه غفلت از او، مساوى با غفلت از خويشتن خودمان خواهد بود. اهميت فرهنگ مهدويت در يك جامعه شيعى، از آن روى اهميت دارد كه هويت‌بخش و كانون زندگى شيعيان است. ما بدون مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف گم شده‌ايم و مصداق‌ ... نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ ... (سوره حشر، آيه ١٩). طبق روايات شيعى، معرفت ما به خدا هم بدون معرفت به حجت او تحقق نخواهد يافت.

مسلمانان در طول تاريخ با چالش‌ها و بحران‌هاى متعددى مواجه بوده‌اند كه همواره به جهاتى هويت آنان را به چالش كشيده است. از زمان مهاجرت و استقرار آرياييان و تشكيل حكومت در ايران تاكنون، هويت مسلمانان در ايران با بحران‌هاى مختلفى مواجه بوده كه مهم‌ترين آنها چهار بحران است:

(نك: ولايتى، ١٣٧٨: ص ٩)

١. حمله اسكندر به ايران و هجوم فرهنگ يونانى؛

٢. سلطه بنى اميه بر جهان اسلام و از جمله ايران، و هجوم فرهنگ‌